V SA/Wa 1296/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Przedmiotem skargi [...] (dalej: skarżący) jest decyzja Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: Dyrektor MOR ARiMR) z [...] marca 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] [...] z siedzibą w [...] z [...] stycznia 2016 r. nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznaniu płatności na zalesianie gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości za rok 2013. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Na podstawie decyzji z [...] czerwca 2008 r. nr [...] o przyznaniu pomocy na zalesianie na rok 2007 skarżący realizuje działanie "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, wnioskując w kolejnych latach o wypłatę płatności na zalesianie, tj. premii pielęgnacyjnej oraz premii zalesieniowej. W dniu 17 maja 2013 r do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek skarżącego o wypłatę pomocy na zalesianie ([...] ) na rok 2013, który (pismem z 14 czerwca 2013 r.) został przekazany według właściwości miejscowej do Biura Powiatowego ARiMR [...] [...] z siedzibą w [...] . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w dniu [...] października 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w [...] wydał decyzję nr [...] w sprawie wypłaty pomocy na zalesianie w wysokości 9.859,20 zł. W dniach od 12 do 19 listopada 2013 r. w gospodarstwie skarżącego przeprowadzono czynności kontrolne w zakresie wzajemnej zgodności. W wyniku kontroli stwierdzono na działkach rolnych naruszenie w zakresie normy N.04.1: na działce rolnej A na powierzchni 0,19 ha stwierdzono zasięg - 1 pkt, dotkliwość - 3 pkt, trwałość - 3 pkt. na działce rolnej B na powierzchni 0,07 ha stwierdzono zasięg - 1 pkt, dotkliwość - 3 pkt, trwałość - 3 pkt. na działce rolnej E na powierzchni 0,03 ha stwierdzono zasięg - 1 pkt, dotkliwość - 3 pkt oraz trwałość - 3 pkt. Nieprawidłowość N.04.1 oznacza, iż rolnik nie przeprowadził na łąkach lub pastwiskach wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej w terminie lub nie były na nich wypasane zwierzęta. W związku ze stwierdzoną nieprawidłowością Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w [...] postanowieniem z [...] listopada 2015 r. wznowił postępowanie administracyjne, a następnie decyzją z [...] stycznia 2016 r. nr [...] o uchylił decyzję dotychczasową i przyznał płatności na zalesianie gruntów rolnych w wysokości 8.971,87 zł. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Dyrektor MOR ARiMR utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy powołał się na § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 48, poz. 390 ze zm., dalej: rozporządzenie MRiRW). Przepis ten enumeratywnie wymienia przesłanki przyznania rolnikowi pomocy na zalesianie, które muszą być łącznie spełnione. Jednym z warunków przyznania pomocy na zalesianie, wskazanym w § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MRiRW, jest przestrzeganie wymogów i norm określonych w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z uwzględnieniem przepisów art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1 ze zm. Sądowi z urzędu wiadome jest, że przed tut. Sądem zawisła sprawa skarżącego, w której przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora MOR ARiMR z [...] października 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (OB) w pomniejszonej wysokości za rok 2013 (sygn. akt V SA/Wa 4839/15). Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 4839/15 Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Powyższe orzeczenie jest nieprawomocne. Zdaniem Sądu, rozpoznanie niniejszej sprawy uzależnione jest od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 4839/15 dotyczącego przyznania skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości za rok 2013, a zatem kwestii mającej wpływ na ocenę spełnienia przez skarżącego warunków przyznania pomocy na zalesianie za 2013 rok. Wobec tego zasadnym jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 4839/15 oraz ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii pomniejszenia płatności bezpośrednich skarżącemu za 2013 rok. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.