V SA/Wa 1290/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z 29 kwietnia 2022 r. [...] wniósł skargę na opisane w komparycji rozstrzygnięcie. Zaskarżoną decyzją została ustalona odpowiedzialność [...] z tytułu zobowiązań publicznoprawnych spółki [...] sp. z o.o. Skarżący [...] zmarł w dniu 28 maja 2022 r. O śmierci strony Sąd powiadomiła małżonka skarżącego pismem z dnia 4 sierpnia 2022 r. Do pisma załączono odpis skrócony aktu zgonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie, w toku postępowania administracyjnego na podstawie art. 116 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) stwierdzono podstawy do wydania orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu za obowiązania spółki i wydano decyzję, ustalającą odpowiedzialność osobistą członków zarządu spółki. Zasady sukcesji zobowiązań podatkowych określa art. 97 ustawy Ordynacja podatkowa jednak tylko w odniesieniu do podatników i płatników. Ordynacja podatkowa nie przewiduje następstwa prawnego w wypadku śmierci osoby fizycznej będącej inkasentem lub osobą trzecią. Spadkobiercy tych podmiotów nie wstępują z mocy tego przepisu w prawa i obowiązki zmarłego. Powyższe stanowisko zostało podzielone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt SK 46/05 oraz postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2393/14, z 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 859/12; z 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1791/11, II FSK 2149/11, I FSK 2150/11, II FSK 2151/11 oraz z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 1304/11; z 9 października 2020 r. sygn.akt I FSK 945/19. Śmierć skarżącego została potwierdzona odpisem aktu zgonu, zatem na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.