V SA/Wa 1271/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Siwek (spr.), Sędzia WSA - Monika Kramek, Asesor WSA - Paweł Gorajewski, Protokolant referent - Dariusz Bychawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi [...] w W. (następcy prawnego [...] w O.) na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia 7 sierpnia 2024 r. nr DWP-SOK.III.4205.84.2024 w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

[...] w W. (następcy prawnego [...] w O.) (dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z 7 sierpnia 2024 r. nr DWP-SOK.III.4205.84.2024 w przedmiocie negatywnej oceny projektu. W dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzenie jawne stawił się pełnomocnik skarżącej adw. R. G., ustanowiony w sprawie. Podczas rozprawy pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o odroczenie rozprawy, ponieważ nieprawomocną decyzją administracyjną z dnia 27 maja 2025 r. znak: DSW-WUN.6011.32.2025.2.BP Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wykreślił [...] w O. z ewidencji uczelni niepublicznych, w związku z włączeniem tej uczelni do [...]. Sąd postanowił odroczyć rozprawę ze względu na brak możliwości wykazania umocowania występującego w sprawie pełnomocnika skarżącej do reprezentowania [...], w związku z powziętymi informacjami od pełnomocnika skarżącej. Sąd na mocy zarządzenia z 4 lipca 2025 r. zwrócił się do adwokata R. G. o niezwłoczne nadesłanie kopii przywołanej przez niego na rozprawie w dniu 26 czerwca 2025 r. decyzji z dnia 27 maja 2025 r., którą Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wykreślił [...] w O. z ewidencji uczelni niepublicznych w związku z włączeniem tej uczelni do [...] oraz wskazanie czy posiada wiedzę o ostateczności i prawomocności tej decyzji. O przesłanie ww. decyzji Sąd również zwrócił się do organu. Pismem z 15 lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącej przedłożył decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 maja 2025 r. w sprawie wykreślenia z dniem 1 czerwca 2025 r. z ewidencji uczelni niepublicznych [...] oraz pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą. Na podstawie zarządzenia z dnia 5 sierpnia 2025 r. Przewodniczącego Wydziału, skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pominięcia, pełnomocnictwa poprzez złożenie pełnomocnictwa oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym. Wezwanie zostało doręczone w dniu 19 sierpnia 2025 r. W związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie z dnia 5 sierpnia 20025 r. pełnomocnictwo skarżącej zostało pominięte. Na mocy zarządzenia z dnia 3 października 2025 r., w związku z wydaniem decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 maja 2025 r. znak: DSW-WUN.6011.32.2025.2.BP w sprawie dokonania wpisu w ewidencji uczelni niepublicznych, polegającego na wykreśleniu z dniem 1 czerwca 2025 r. z ewidencji uczelni niepublicznych [...] i włączenia jej do [...] – nastąpiła zmiana w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony skarżącej. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 6 października 2025 r. wyznaczył nowy termin rozprawy na 6 listopada 2025 r. Pismem z 3 listopada 2025 r. skarżąca złożyła wniosek o cofnięcie skargi wniesionej na ww. rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła jednoznaczne oświadczenie woli o cofnięciu skargi. Sąd nie dostrzega żadnych okoliczności mogących wskazywać na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym postępowanie należało umorzyć. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Mając powyższe fakty na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie.