V SA/Wa 1248/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 7 kwietnia 2023 r. nr DRP.WPAV.411.3552.2023.ARS L.dz.16861.01X0189K4 w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 21 lutego 2024 r. (data nadania korespondencji w UP) skarżący wniósł skargę na decyzję Prezesa Zarządu PFRON z dnia 4 października 2023 r. W związku z nieprecyzyjnym wskazaniem daty i numeru zaskarżonego rozstrzygnięcia, zarządzeniem z 26 kwietnia 2024 r. wezwano skarżącego do wskazania, czego dotyczy jego skarga. Wyjaśniono jednocześnie, że w piśmie z 25 kwietnia 2024 r. organ wskazał, że w skardze doszło do pomyłki w oznaczeniu skarżonej decyzji, bowiem w sprawie nie wydano decyzji w dniu 4 października 2023 r. (decyzję organu I instancji wydano natomiast w dacie 4 października 2022 r.). Organ poinformował, że zgodnie ze stanem faktycznym w dniu 4 października 2022 r. wydano decyzję nr DRP.411.4662.2022.KSI L.dz. 54392.01X0189K4 nr sprawy PFRON/01X0189K4/114180/2021-10/KSI w I instancji, natomiast w dniu 7 kwietnia 2023 r. decyzję nr DRP.411.3552.2023.ARS L.dz. 16861.01X0189K4 nr sprawy PFRON/01X0189K4/114180/2021-15/ARS w II instancji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy. Skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu. W związku z wyjaśnieniem organu i brakiem odpowiedzi od skarżącego zarządzeniem z dnia 22 listopada 2024 r. uznano, że skarga dotyczy decyzji z dnia 7 kwietnia 2023 r. nr DRP.WPAV.411.3552.2023.ARS L.dz.16861.01X0189K4. Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że przed tut. Sądem wszczęto już postępowanie ze skargi tej samej strony skarżącej na decyzję Prezesa Zarządu PFRON z dnia 7 kwietnia 2023 r. nr DRP.WPAV.411.3552.2023.ARS L.dz.16861.01X0189K4 (sprawa zarejestrowana pod sygnaturą V SA/Wa 1611/23). Postanowieniem z 12 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, które 16 stycznia 2025 r. zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego i oczekuje na rozpoznanie zgodnie z kolejnością wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wyjaśnienia też wymaga, że powaga rzeczy osądzonej jest cechą przypisaną tylko wyrokom sądu, które zawierają rozstrzygnięcia co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Zatem powaga rzeczy osądzonej łączy się z materialnoprawnymi skutkami rozstrzygnięcia (orzeczenia) sądu co do istoty sprawy. Jeżeli więc sąd nie wydał orzeczenia co do istoty sprawy, to nie można mówić o powadze rzeczy osądzonej. Oznacza to, że postanowienie, którym została odrzucona skarga wniesiona przez stronę, nie rodziło skutku powagi rzeczy osądzonej, a zatem postanowienie o jej odrzuceniu nie stało na przeszkodzie ponownemu wniesieniu przez tę samą stronę, w terminie do zaskarżenia, kolejnej skargi. Inaczej mówiąc, okoliczność, że sąd już raz orzekł postanowieniem w przedmiocie odrzucenia skargi nie wyklucza możliwości wniesienia "nowej" skargi, odrzucenie bowiem skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej. Sytuacja, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja Prezesa Zarządu PFRON z 7 kwietnia 2023 r. nr DRP.WPAV.411.3552.2023.ARS L.dz.16861.01X0189K4 została doręczona stronie skarżącej w trybie zastępczym. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych koperty, w której nadano do skarżącego przesyłkę z zaskarżoną decyzją oraz z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (załączonego do koperty) wynika, że: 1) korespondencja ta została na adres Skarżącego (ul. [...], [...]), 2) przesyłkę awizowano w dniu 25 kwietnia 2023 r., o czym umieszczono zawiadomienie o oddawczej skrzynce odbiorczej adresata, 3) z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni od pierwszego awizowania pozostawiono powtórne zawiadomienie (awizo) w dniu 4 maja 2023 r., 4) w dniu 10 maja 2023 r. przesyłka została zwrócona organowi, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie przez adresata. Zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej "k.p.a.") wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki w sposób określony w przepisach wcześniejszych (osobiście adresatowi, bądź dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. W takim przypadku zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 kpa (tj. czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia), a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W okolicznościach tej sprawy zostały zachowane wymagania warunkujące dopuszczalność zastosowania określonej w art. 44 § 4 k.p.a. tzw. "fikcji doręczenia". Przesyłka z zaskarżoną decyzją była dwukrotnie awizowana, a ze znajdującej się w aktach dokumentacji wynika, że doręczyciel pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej Skarżącego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki z placówki pocztowej, zaś wobec nieodebrania pisma przez Skarżącego w terminie czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia – przesyłka została zwrócona nadawcy. W takiej sytuacji – stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. – należało uznać, że skutek doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpił z dniem 9 maja 2023 r. Wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję (określony w art. 53 § 1 p.p.s.a.) upływał 8 czerwca 2023 r., jednak z uwagi na to, że był to dzień ustawowo wolny od pracy (dzień Bożego Ciała – zob. art. 1 pkt 1 lit. h ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy – tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1920), to ostatnim dniem, w którym skarżący mógł złożyć skargę był 9 czerwca 2023 r. Skoro skarga została złożona dopiero w dniu 21 lutego 2024 r., to nastąpiło to po upływie terminu, co musi skutkować odrzuceniem tejże skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.