V SA/Wa 1224/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zmniejszenie kwoty indywidualnej dostaw postanawia odrzucić wniosek

J.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmniejszenie kwoty indywidualnej dostaw Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. Sąd odrzucił skargę gdyż z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynikało, iż w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi. W dniu 31 lipca 2014 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Uzasadniając wniosek wskazał, że skarżący w terminie uiścił należny w sprawie wpis sądowy jednakże w poleceniu przelewu nie podał sygnatury akt sprawy, a także błędnie oznaczył imię i nazwisko co spowodowało, iż uiszczona w zakreślonym terminie opłata nie została właściwie zaksięgowana i przyporządkowana do sprawy. Mimo to, skoro skarżący uiścił opłatę zgodnie z wezwaniem sądu, to skarga nie powinna podlegać odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. 2012 nr 270,], dalej – p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności. Z kolei stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku jeżeli strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (tak: uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ: ONSAiWSA z 2010 r. Nr 3, poz. 40). W ocenie Sądu nie ma w rozpatrywanej sprawie podstawy by uznać, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu było zasadne, wobec upływu terminu do dokonania tej czynności. Tym samym taki wniosek nie mógł być skutecznie wniesiony. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone 10 czerwca 2014 r. (k. 21 akt sąd.). Natomiast wpis w wymaganej wysokości został uiszczony w dniu 17 czerwca 2014 r. (potwierdzenie – k. 51 akt sądowych), a zatem w ustawowym, siedmiodniowym terminie. W związku z tym nie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, dlatego też złożony w tym zakresie wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia należało potraktować jako niedopuszczalny i na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucić (podobnie: postanowienie WSA w Warszawie z 10 kwietnia 2006 r., III SA/Wa 1672/05, niepubl). Zdaniem Sądu nie można też dokonywać oceny istnienia przesłanki z art. 87 p.p.s.a. w postaci istnienia bądź braku winy w uchybieniu terminu w sytuacji gdy sam wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż okoliczność odrzucenia skargi pomimo uiszczenia wpisu pozostaje bez wpływu na dopuszczalność złożonego wniosku. Wniosek, jak podkreślono powyżej, jest niedopuszczalny z uwagi na brak uchybienia terminowi zaś odrzucenie skargi będzie przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w związku ze złożoną przez stronę skargą kasacyjną. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.