V SA/Wa 1188/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2013 r. Nr ... w przedmiocie informacji o uruchomieniu procedury windykacji należności postanawia: odrzucić skargę

Zaskarżonym pismem z dnia 26 lutego 2013 r. P. Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, poinformował G. P. (zwanego dalej: skarżącym), o uruchomieniu procedury windykacji należności w celu odzyskania wypłaconej pomocy w wysokości 50 000 zł, wynikającej z nie wypełnienia przez skarżącego zobowiązań wynikających z § 5 ust. 1 pkt 9 i 10 umowy z dnia 11 maja 2005 r., Nr 08410-61401-OR1100359/05. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe pismo skarżący wniósł o jego uchylenie i uznanie go za niezgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozważając sprawę na wstępie należy podkreślić, że jej źródłem jest umowa Nr ... o dofinansowanie projektu. Z momentem zawarcia przedmiotowej umowy pomiędzy stronami powstał stosunek o charakterze cywilnoprawnym. Zaskarżone pismo z dnia ... lutego 2013 r. nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Innymi słowy, nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej lecz zawiera informację o nie wypełnieniu przez skarżącego (zobowiązanego) zobowiązań zakreślonych paragrafem 5 ust. 1 pkt 9 i 10 umowy, a w konsekwencji o uruchomieniu procedury windykacji należności w celu odzyskania kwoty 50 000 zł udzielonej pomocy. Przedmiotem sporu stron jest zatem kwestia wywiązania się przez beneficjenta z umowy przyznania pomocy zawartej przez strony. Oczywistym zatem jest, że ewentualne roszczenia beneficjenta związane z realizacją umowy z dnia ... maja 2005 r. podlegają dochodzeniu na drodze postępowania cywilnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2011 r. sygn. akt II GSK 7779/11). Zdaniem Sądu, nie powinno zatem budzić wątpliwości, że spór zaistniały między Agencją a skarżącym jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, stwierdzić należy, iż na pismo z dnia 26 lutego 2013 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art.58 § 1 pkt 6 w związku z art.58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.