V SA/Wa 113/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; 2. nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz [...] kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisanego do rejestru opłat sądowych w dniu [...] stycznia 2017 r. pod poz. [...].

L.S. (dalej: "Skarżący") w dniu [...] stycznia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na rozstrzygnięcie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Przy piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2017 r. pełnomocnik organu przesłał kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru przez Skarżącego zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 217), dalej: "u.z.r.p.", która określa szczególne zasady zaskarżenia rozstrzygnięć właściwej instytucji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie do art. 61 ust. 1 u.z.r.p., w przypadku nieuwzględnienia protestu, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a". Zgodnie z ust. 2 art. 61 u.z.r.p. skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p., wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że skarga została złożona z przekroczeniem ww. ustawowego terminu do jej wniesienia. Rozstrzygnięcie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] informujące o nieuwzględnieniu protestu od wyników oceny formalnej wniosku nr [...] zostało doręczone Skarżącemu [...] stycznia 2017 r., co wynika z przesłanej przez organ kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 28 akt sądowych), a więc termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] stycznia 2017 r. Skarżący wniósł skargę w dniu następnym, tj. [...] stycznia 2017 r. nadając ją w Urzędzie Pocztowym [...] (koperta – k. 7 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.r.p. pozostawił skargę bez rozpatrzenia, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji. Zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Przepis ten nie wyłącza stosowania art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, że pomimo stosowania innego środka rozstrzygnięcia przewidzianego w u.z.r.p., jakim jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, należy jednak na podstawie wskazanych przepisów zwrócić wpis tak, jak w przypadku odrzucenia skargi. Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia wywołuje bowiem taki sam skutek jak odrzucenie skargi w zwykłym trybie postępowania przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym uwzględniając art. 64 u.z.r.p. oraz stosując odpowiednio art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 2 sentencji.