V SA/Wa 1122/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 marca 2025 r. nr 549/2025 w przedmiocie oddalenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę

[...] (dalej zwana "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 5 marca 2025 r. (nr 549/2025) w przedmiocie oddalenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze wskazano, że została ona podpisana przez [...] działającego jako pełnomocnik Skarżącej. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa udzielonego [...]. Zarządzeniem z 18 czerwca 2025 r. (sygn. akt V SA/Wa 1122/25) wezwano pełnomocnika Skarżącej ([...]) do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: 1) złożenie dokumentu pełnomocnictwa (w oryginale lub uwierzytelnionym odpisie), z którego wynika umocowanie [...] do podpisania skargi i ewentualnie reprezentowania Skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie; 2) wskazanie adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń Skarżącej. Pouczono przy tym m.in. o treści art. 35 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej zwanej "ppsa"). Wezwanie to zawarto w piśmie z 23 czerwca 2025 r., które w dniu 23 czerwca 2025 r. zostało doręczone osobie wezwanej. [...] nie uzupełnił braków wskazanych w wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga złożona w tej sprawie podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi, pomimo wezwania. Zgodnie z art. 34 ppsa strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Z kolei z art. 35 § 1 i 2 ppsa stanowią, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, przy czym pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Z art. 57 § 1 ppsa wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) ppsa pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Natomiast art. 46 § 3 ppsa stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygor nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi został określony w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W skardze wniesionej w tej sprawie nie wskazano adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń Skarżącej, a pełnomocnik nie dołączył do skargi pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu. Mankamenty te stanowiły braki formalne skargi, do uzupełnienia których zasadnie wezwano osobę twierdzącą, że jest pełnomocnikiem Skarżącej, czego podstawą był art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przepis ten zakreśla 7-dniowy termin na uzupełnienie braków liczony od doręczenia wezwania i przewiduje skutek w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia braków w terminie. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone [...] (osobie, która podpisała skargę, powołując się na udzielone jej pełnomocnictwo) 23 czerwca 2025 r., a zatem termin na uzupełnienia braków formalnych upływał 30 czerwca 2025 r. W tym terminie (ani później – do czasu wydania niniejszego postanowienia) braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. W takiej sytuacji Sąd miał obowiązek odrzucenia skargi. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.