V SA/Wa 1111/18

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. w Ł. na decyzję Wiceprezesa Rady Ministrów Przewodniczącego Komitetu Do Spraw Pożytku Publicznego z dnia (...) kwietnia 2018 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem p o s t a n a w i a: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł.

A. w Ł., dalej: "Skarżący" albo "Strona" wystąpił ze sporządzonym na urzędowym formularzu PPPr wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku Strona wskazała, że nie uzyskuje dochodów, nie uzyskuje wpływów ze składek, od stycznia 2018 r. nie prowadzi żadnej działności i nie posiada majątku. Oświadczyła, że nie dysponuje jakimikolwiek środkami, które mogłaby przeznaczyć na zapłatę wpisu sądowego. Do formularza PPPr Strona załączyła [...]. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie - wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a. i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym, gdy strona wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. W niniejszej sprawie Skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Istotne jest, że Skarżący zapłacił na poczet wpisu sądowego kwotę 200 zł. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu, który wynosi 2000 zł (§ 2 pkt 4 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz stan faktyczny sprawy, zasadne jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. Skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, nie uzyskuje dochodów w tym wpływów ze składek, nie posiada majątku ani środków na rachunku bankowym. Oświadczył również, że od stycznia 2018 r. nie prowadzi żadnej działalności. W tej sytuacji należało uznać, że wnioskodawca nie posiada środków finansowych na uzupełninie wpisu sądowego od skargi o kwotę 1.800 zł oraz na uiszczenie innych ewentualnych kosztów. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.