IV SO/Wr 4/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Spółce A. z siedzibą w R. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 27 lipca 2020 r. o wymierzenie grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku w sprawie IV SAB/Wr 123/19 postanawia: I. wymierzyć Spółce A. z siedzibą w R. grzywnę w kwocie 500 (słownie: pięćset) złotych; II. zasądzić od Spółce A. z siedzibą w R. na rzecz wnioskodawcy A. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia 18 stycznia 2021 r. A. K. (dalej: strona, wnioskodawca) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie spółce A. z siedzibą w R. (dalej: organ, spółka) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi z dnia 27 lipca 2020 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Uzasadniając swoje żądanie strona wskazała, że w dniu 27 lipca 2020 r. wniosła za pośrednictwem organu skargę o wymierzenie grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku w sprawie IV SAB/Wr 123/19. Skarga została doręczona na adres organu w dniu 6 sierpnia 2020 r. Tymczasem mimo upływu ustawowego terminu, skarga nie została przekazana do tutejszego Sądu. W związku z powyższym, strona wniosła o wymierzenie spółce grzywny oraz zasądzenie od spółki na jej rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Wnioskodawca podał, że po doręczeniu przedmiotowej skargi organ udzielił informacji publicznych, do czego zobowiązał go wyrok tut. Sądu w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 123/19. Wraz z wnioskiem strona nadesłała kopię książki nadawczej oraz wydruk monitoringu przesyłek. W wykonaniu zarządzenia z dnia 28 stycznia 2021 r., pismem z dnia 12 lutego 2021 r., wezwano spółkę do udzielenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny w terminie 7 dni, doręczając jej odpis wniosku z dnia 18 stycznia 2021 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie wynika, że doręczono ją stronie w dniu 23 lutego 2021 r. Spółka odpowiadając pismem z dnia 2 marca 2021 r. na wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 27 lipca 2020 r. o wymierzenie grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku w sprawie IV SAB/Wr 123/19 wskazała, że w spółce od momentu wprowadzenia kwarantanny narodowej wprowadzono pracę zdalną dla pracowników biurowych. Ponadto kilka miesięcy wcześniej zwolnił się ze spółki jeden z pracowników, co spowodowało, że do obsługi spraw biurowych pozostał tylko jeden pracownik. Brak wystarczającej ilości pracowników biurowych, jak również okoliczność wniesienia przez stronę skargi w okresie wakacyjnym spowodowały, że korespondencja nie była na bieżąco kontrolowana. W związku z powyższym, właściciel spółki przyjął błędne założenie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu został zawiadomiony o otrzymaniu przez spółkę skargi z dnia 27 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z treści wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że skarga w zakresie nie wykonania przez wskazaną spółkę prawomocnego wyroku tut. Sądu sygn. akt IV SAB/Wr 123/19 została nadana przez stronę w dniu 27 lipca 2020 r. i doręczona organowi w dniu 6 sierpnia 2020 r. Zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upływał - z zastosowaniem reguły z art. 83 § 2 p.p.s.a. - z dniem 7 września 2020 r., (poniedziałek). We wskazanym terminie, ani również do momentu wydania niniejszego rozstrzygnięcia, spółka nie przekazała wniesionej skargi. Mając zatem na uwadze, że zaskarżony podmiot nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom w ustawowym terminie, wniosek o wymierzenie spółce grzywny okazał się zasadny. Na uwzględnienie nie zasługiwały przy tym podane przez spółkę okoliczności dotyczące "bałaganu" w przyjmowanej przez nią korespondencji spowodowane pracą zdalną pracowników biurowych oraz okresem wakacyjnym, w którym skarga wpłynęła do spółki, gdyż podmiot prowadzący działalność gospodarczą, zwłaszcza w formie spółki kapitałowej prawa handlowego, powinien zadbać o prawidłowy obieg korespondencji, umożliwiający przypisanie wpływających pism do prowadzonych spraw, nawet jeśli nie jest organem administracji publicznej. Wykonując zaś zadania publiczne, musi mieć świadomość istnienia po jego stronie obowiązków w zakresie udostępniania informacji publicznej i liczyć się z tym, że będą do niego kierowane wnioski w tym trybie, a w razie ich nierozpoznania w terminie, także i skargi na bezczynność. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (M.P. z 2021 r., poz. 137), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5.167,47 zł, zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wynosi 51.674,70 zł. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi. Określając wysokość grzywny w niniejszej sprawie w kwocie 500 złotych, Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także fakt, że spółka nie przekazała skargi wraz z aktami sprawy do dnia dzisiejszego. Z drugiej strony wzięto pod uwagę, że spółka ustosunkowała się złożonego przez stronę wniosku o wymierzenie jej grzywny, wskazując na obiektywne okoliczności związane z wybuchem epidemii wywołanej wirusem COVID-19, polegające na trudnościach w prowadzeniu firmy zajmującej się zbiorowym transportem osób i skoncentrowaniu całej uwagi pracowników spółki na ratowaniu jej sytuacji finansowej, co miało wpływ na zaniedbania w terminowym załatwianiu innych spraw. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wynika z art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na zakończenie należy podkreślić, że grzywna za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę ma charakter mieszany (prewencyjno - dyscyplinująco - restrykcyjny), co oznacza, że jej celem jest zarówno ukaranie organu za brak jego aktywności w realizacji spoczywających na nim obowiązków ustawowych, jak i zmobilizowanie go do ich wykonania w sytuacji, gdy tego jeszcze nie uczynił. Podmiot zobowiązany do przekazania skargi winien wziąć pod uwagę również i tę okoliczność, że wymierzenie grzywny uzależnione jest od pozostawania w zwłoce w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz istnienia stosownego wniosku strony skarżącej. Oznacza to, że w przypadku niezastosowania się do nakazu przekazania skargi do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, grzywna może zostać wymierzona ponownie, aż do osiągnięcia swojego celu. Ponadto, w myśl art. 55 § 2 p.p.s.a., jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.