IV SO/Wr 25/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia oddalić wniosek.

Pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie składając przy tym skargi do tut. Sądu. Na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 24 maja 2017 r. wnioskodawca wyjaśnił, że chce przy udziale pełnomocnika zredagować "pismo mówiące o poważnym niewykonywaniu prawa, zadań, praworządności, praw osobistych, obowiązków służbowych i obowiązków prawnych", przez sędziów, którzy narazili i narażają jego "na niebezpieczeństwo barier psychicznych". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Z treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 780 ze zm., dalej p.p.s.a.) wynika, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, o której można mówić gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, to iż wniosek o przyznanie prawa pomocy został wniesiony bez jednoczesnego wniesienia skargi. Wnioskodawca złożył go bez zaskarżenia jakiejkolwiek z prawnych forma działania administracji, których prawidłowość podlega kontroli ze strony sądu administracyjnego. Z przedłożonego przez wnioskodawcę pisma z dnia 24 maja 2017 r. wynika, iż ubieganie się przez niego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest ukierunkowane niejako "na przyszłość" i wiązać je trzeba z zamiarem zredagowania przez skarżącego przy udziale profesjonalnego pełnomocnika pisma, w którego treści zwróci uwagę na nieprawidłowości związane z wykonywaniem przez sędziów ich obowiązków. Wobec zatem powyższego Sąd uznał, że w realiach badanej sprawy zachodzi sytuacja, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego w przedmiocie prawa pomocy i zasadnym jest tu oddalenie niniejszego wniosku w oparciu o brzmienie art. 247 p.p.s.a. Mając zatem na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.