IV SO/Wr 10/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. B. N. P. we W. o wymierzenie grzywny Zarządowi Powiatu W. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z dnia 16 marca 2016 r. F. B. N. P. z siedzibą we W. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o wymierzenie grzywny Zarządowi Powiatu W. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Jednocześnie na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została uiszczona przez stronę kwota 100 złotych tytułem wpisu od wniosku, zaksięgowana następnie pod pozycją 1685/2016. Pismem z dnia 24 marca 2017 r. skarżąca cofnęła w całości złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak stanowi zaś art. 64 § 3 p.p.s.a, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie cofnięcie wniosku nie budzi żadnych wątpliwości co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa, ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Mając ponadto na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II sentencji.