IV SO/Wa 59/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SO/Wa 59/13 odrzucające wniosek A. K. o wymierzenie Prokuratorowi Generalnemu grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność postanawia: odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. odrzucił wniosek A. K.o wymierzenie Prokuratorowi Generalnemu grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującej środku odwoławczym przesłany został A. K. przy piśmie z dnia 11 grudnia 2013 r., który – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – potwierdził jego otrzymanie datą 17 grudnia 2013 r. W dniu 7 stycznia 2014 r. A. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. przyznane zostało wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik w piśmie z dnia 28 kwietnia 2014 r. (nadanym w tymże dniu w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 grudnia 2013 r. odrzucające wniosek o wymierzenie organowi grzywny, doręczone A. K. wraz z uzasadnieniem w dniu 17 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lipca 2014 r. odrzucił powyższy wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony, zaś trafność tego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt I OZ 780/14 oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast w świetle art. 194 § 2 tej ustawy, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu kwestionowanego postanowienia wraz z uzasadnieniem. Przedmiotowe postanowienie Sądu z dnia 9 grudnia 2013 r. skarżący otrzymał w dniu 17 grudnia 2013 r. Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 24 grudnia 2013 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie dopiero w dniu 28 kwietnia 2014 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego). Wobec tego należy stwierdzić, że zażalenie wniesione zostało z uchybieniem siedmiodniowego terminu – który nie został przywrócony – określonego w art. 194 § 2 powołanej ustawy. Zgodnie z dyspozycją art. 178 w związku z art. 197 § 2 omawianej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że zażalenie wniesione zostało z naruszeniem art. 194 § 2 powołanej ustawy, co obliguje Sąd do odrzucenia zażalenia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.