IV SO/Wa 37/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. M. o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] na podstawie art. 55 § 1 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: 1) wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych: 2) zasądzić od Prezydenta [...] na rzecz Z. M. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W dniu 16 sierpnia 2018 r. Z. M. (dalej również jako: "wnioskodawca"), reprezentowany przez radcę prawnego, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ukaranie grzywną Prezydenta [...] (dalej: "organu") za nieprzekazanie skargi z dnia 12 czerwca 2018 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku oraz o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 12 czerwca 2018 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 29 grudnia 2005 r. o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną jako działka ewidencyjna [...] z obrębu [...], zajętą pod drogę publiczną. Z informacji telefonicznej uzyskanej z Sądu wynikało, że skarga nie została przekazana do WSA w terminie określonym w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) W piśmie z dnia 6 września 2018 r. organ podniósł, że skarga Z. M. na bezczynność została przekazana do Sądu przy piśmie organu z dnia 25 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej p.p.s.a., organ którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Według zaś art. 55 §1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w wyznaczonym ustawą terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 §1 p.p.s.a., jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. W rozpatrywanej sprawie skarga Z. M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania wpłynęła do organu w dniu 12 czerwca 2018 r. Organ winien przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy najpóźniej w dniu 12 lipca 2018 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy IV SAB/Wa 395/18, pod którą to sygnaturą została zarejestrowana skarga Z. M. z dnia 12 czerwca 2018 r., organ przekazał skargę (wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę) do sądu w dniu 13 sierpnia 2018 r. (data nadania przesyłki u operatora pocztowego), a zatem przekroczył termin do dokonania tej czynności o 1 miesiąc. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że organ nie wykonał w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., gdyż przekazanie akt sprawy nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Ponadto należy zauważyć, że wykonanie obowiązku, określonego we wskazanym przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. W przypadku, gdy organ przekazał sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a, postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny nie staje się bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w tej sprawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09) W rozpatrywanej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną za naruszenie art. 54 § 2 p.ps.a. Wysokość wymierzonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania organu w bezczynności oraz podjęte przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Sąd uwzględniając zatem w niniejszej sprawie, że organ przekroczył trzydziestodniowy termin o 1 miesiąc uznał, że grzywna w wysokości 100 zł będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów, o których mowa wyżej (dyscyplinujących, represyjnych i prewencyjnych). W związku z powyższym, na podstawie art. 55 §1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w pkt. 1. sentencji. O kosztach (pkt 2. sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 wyżej powołanej ustawy i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.). Na koszty postępowania w łącznej kwocie 597 zł składają się: wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wpis od skargi w kwocie 100 zł.