IV SO/Wa 26/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1) zwolnić G. U. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla G. U. adwokata.

G. U. (zwany dalej: "wnioskodawcą") złożył do Sądu urzędowy formularz PPF, jako przedmiot zaskarżenia wskazując decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z danych zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, obydwoje otrzymują świadczenie przysługującym osobom będącym w procedurze uchodźczej na pokrycie kosztów utrzymania we własnym zakresie, tj. po. 750 zł miesięcznie. Nie posiadają żadnego majątku, oszczędności pieniężnych. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną wnioskodawcy wzięto pod uwagę, że on i jego żona nie posiadają żadnego majątku, oszczędności. Otrzymują jedynie pomoc w ramach procedury uchodźczej w łącznej wysokości 1500 zł na pokrycie kosztów utrzymania we własnym zakresie. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia