IV SAB/Wr 946/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż. i L. S. na bezczynność O. Spółka z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące małoletniej córki postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 12 sierpnia 2025 r. (data wpływu) K. Ż. i L. S. (dalej: skarżący) wnieśli do tutejszego Sądu skargę na bezczynność O. "[...]" Spółka z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące małoletniej córki. W odpowiedzi na skargę O. "[...]" Spółka z o.o. w G. (przekazując pismo skarżących wraz z udzieloną na to pismo odpowiedzią) wskazał, że skarga jest całkowicie bezzasadna, gdyż Spółka jest podmiotem prawa handlowego (nie organem), zaś treści zawarte w skardze są nierzeczywiste. Z treści odpowiedzi na pismo skarżących z 25 lipca 2025 r. (data odpowiedzi na pismo skarżących: 30 lipca 2025 r.) wynika, że zarzuty zawarte w piśmie nigdy nie miały miejsca i są bezpodstawne. Nigdy nie miały miejsca działania polegające na kierowaniu W. Ż. do jakiejkolwiek "niewolniczej pracy", ani tym bardziej bez wiedzy i zgody osób uprawnionych, gdyż taka osoba nigdy nie została zatrudniona w Spółce. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a 2 p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Tymczasem, w sprawie przedmiotem skargi wniesionej do Sądu jest bezczynność O. "[...]" Spółka z o.o. w G. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżących z 25 lipca 2025 r. dotyczące małoletniej córki W. Ż. W piśmie tym skarżący zarzucają Spółce, iż zmusza ich córkę do "niewolniczej pracy". Mając zatem na uwadze zakres właściwości sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że przedmiot skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionym w wyżej wskazanych przepisach. Przedmiotem działania sądu administracyjnego może być bowiem określony akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem, jak wynika z treści skargi, skarżący po pierwsze zarzucają podmiotowi prawa handlowego – a nie organowi administracji publicznej – bezczynność przejawiającą się ich zdaniem, w braku udzielenia odpowiedzi na ich pismo z 25 lipca 2025 r. dotyczące ich małoletniej córki. A po wtóre, charakter wskazanego przez skarżących pisma z 25 lipca 225 r., nie posiada cecha aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.