IV SAB/Wr 917/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: P. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

P. P. pismem z dnia 5 maja 2025 r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. Skarżącego wezwano do podania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwania doręczono na adres zawarty w skardze w dniu 20 sierpnia 2025 r. Brak formalny nie został uzupełniony w terminie, tak samo nie został uiszczony wpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W realiach niniejszej sprawy wezwania Sądu doręczono 20 sierpnia 2025 r. Wobec niewykonania wezwań w terminie, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. art. 220 § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.