Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

IV SAB/Wr 854/26

Postanowienie WSA we Wrocławiu z 21 października 2026 r., IV SAB/Wr 854/26 – wizy

Wynik

*Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
21 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 21 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu K. Y. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 30 lipca 2026 r. K. Y. (dalej: skarżący), działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w związku z wnioskiem złożonym przez skarżącego w tym przedmiocie, który wpłynął do organu w dniu 26 sierpnia 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 21 sierpnia 2026 r., Sąd, pismem z dnia 26 sierpnia 2026 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Na wykonanie wezwania Sądu zakreślono pełnomocnikowi skarżącego termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania (k. 19) wynika, że wezwanie do uzupełnienia w/w braku formalnego skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego na podany w skardze adres w dniu 1 września 2026 r. Termin do uzupełnienia braku skargi upływał w związku z powyższym w dniu 8 września 2026 r. Z kolei w dniu 14 września 2026 r. do Sądu wpłynęło, nadane w dniu 9 września 2026 r., pismo pełnomocnika skarżącego, do którego pełnomocnik skarżącego dołączył odpis pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed tutejszym Sądem oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie będącej przedmiotem wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 p.p.s.a i art. 57 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 p.p.s.a. oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Jego dołączenie do pisma strony jest bowiem obowiązkowe w sytuacji gdy za stronę działa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem. Okoliczność ta pozwala na konwalidację stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl powołanego art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie wezwanie do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 września 2026 r. (wtorek). W tej sytuacji siedmiodniowy termin do uzupełnienia w/w braku upływał z dniem 8 września 2026 r. (wtorek). Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wymagane pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi została nadana do Sądu w placówce Poczty Polskiej S.A. w dniu 9 września 2026 r. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Uzupełnienie braków skargi po terminie jest równoznaczne z ich nieuzupełnieniem (por. stanowisko NSA wyrażone np. w postanowieniach z dnia: 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 104/17 i 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 891/21). Okoliczność uzupełnienia braku formalnego skargi po upływie terminu na jego uzupełnienie obligowała zatem Sąd do odrzucenia skargi. Sąd zauważa przy tym, że w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustawodawca wyraźnie zakreślił termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych, który to termin jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużony ani skrócony. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Z kolei orzeczenie o zwrocie całego uiszczonego wpisu od skargi, zawarte w punkcie II sentencji postanowienia, znajduje swoje umocowanie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Informacje o sprawie

Data wpływu
21 sierpnia 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Sędziowie
Ewa Kamieniecka /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny