IV SAB/Wr 841/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu M. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

W dniu 30 grudnia 2024 r. do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) wpłynął wniosek M. S. (dalej: skarżący) o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Wniosek otrzymał numer SOC-PCII.615.1.20377.2024. W dniu 30 stycznia 2026 r. skarżący wniósł do organu ponaglenie w związku z bezczynnością organu w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem datowanym na dzień 6 maja 2026 r. nr SOC-PCII.615.1.20377.2024.PCIV/DP organ wezwał skarżącego do osobistego stawiennictwa w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim i złożenia odcisków linii papilarnych, jak również do uzupełnienia braków wniosku. W dniu 9 marca 2026 r. skarżący osobiście wniósł skargę na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w związku ze złożonym wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W skardze skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie bezczynności organu i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie w terminie określonym przez Sąd; 4) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) ; 5) zasądzenie od organu kosztów postępowania. Skarżący uzasadnił wnioski i zaprezentował swoje stanowisko. W piśmie z dnia 21 maja 2026 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Skarga wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 3 czerwca 2026 r. (data wpływu), gdzie została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 532/26. W dniu 25 marca 2026 r. skarżący ponownie wniósł skargę na bezczynność organu dotyczącą złożonego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, domagając się: 1) stwierdzenia bezczynności organu; 2) zobowiązania organu do wydania decyzji w określonym terminie; 3) zasądzenia od organu kosztów postępowania. Pismem z dnia 7 sierpnia 2026 r., stanowiącym odpowiedź organu na skargę z dnia 25 marca 2026 r., organ wniósł o oddalenie skargi, przekazanej do Sądu z dniu 19 sierpnia 2026 r. (data wpływu). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd dysponuje wiedzą, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu zawisła już wcześniej sprawa ze skargi skarżącego – M. S. (urodzonego [...] r., obywatela U., posiadającego nr PESEL: [...]) na bezczynność (oraz przewlekłe prowadzenie postępowania) Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie tożsamego wniosku skarżącego, tj. złożonego w dniu 30 grudnia 2024 r. wniosku o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy (w celu wykonywania pracy). Została ona wniesiona osobiście w dniu 9 marca 2026 r. i następnie, o przekazaniu do Sądu, zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 532/26. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został już prawomocny wyrok lub toczy się postępowanie (A. Kabat, Skarga (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.). Istotą tej regulacji jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2015, s. 362). Sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 532/26 oraz o sygn. akt IV SAB/Wr 841/26 dotyczą bezczynności tego samego organu, tj. Wojewody Dolnośląskiego, w przedmiocie tego samego wniosku skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 30 grudnia 2024 r., o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy, którą skarżącemu powierza P."[...]" s.c. z siedzibą w Ż. Wprawdzie skarżący w skardze (zarówno w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 532/26 jak i IV SAB/Wr 841/26) wskazuje, że skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, złożonego rzekomo w dniu 4 kwietnia 2025 r. Jednakże z treści obydwu skarg samej skargi wynika, że skarżący zarzuca organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku zarejestrowanego pod numerem [...]. Numer ten widnieje na wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który wpłynął do organu w dniu 30 grudnia 2024 r. i procedowany był przez organ w postępowaniu prowadzonym pod numerem SOC-PCII.615.1.20377.2024.PCIV/DP, w którym skarżący zarzucił organowi bezczynność w skardze złożonej w dniu 9 marca 2026 r. i zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygnaturą IV SAB/Wr 532/26. Również przesłane przez organ akta administracyjne do spraw o sygnaturach akt IV SAB/Wr 532/26 (oryginały) oraz IV SAB/Wr 841/26 (kopie) obejmują ten sam przedmiot: złożony w dniu 30 grudnia 2024 r. (data wpływu do organu) wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę dla M. S., urodzonego [...] r., obywatela U., posiadającego nr PESEL:[...]. Konsekwencją stwierdzenia tożsamości podmiotowej - ta sama strona skarżąca oraz tożsamości przedmiotowej skargi (obie skargi dotyczą bezczynności organu w przedmiocie tego samego wniosku), jest uznanie, że nie można wyprowadzić podstaw do wniesienia dwóch skarg na bezczynność organu w tożsamej sprawie, będącej w toku instancji. Skoro zatem sprawa ze złożonej przez skarżącego skargi na bezczynność organu w przedmiocie złożonego w dniu 30 grudnia 2024 r. wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę jest obecnie w toku, to ponowne złożenie skargi na bezczynność organu w przedmiocie identycznego wniosku skarżącego, dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, implikuje po stronie Sądu obowiązek odrzucenia skargi, wniesionej przez skarżącego w dniu 25 marca 2026 r. (wpływ do Sądu: 19 sierpnia 2026 r.) w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało skargę odrzucić (pkt I sentencji postanowienia). Wpis zwrócono skarżącemu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).