IV SAB/Wr 710/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: L. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 13 maja 2025 r. L. Y. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżącą wezwano o dołączenie do akt sprawy kopii ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie do organu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Co więcej w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika więc, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Ponaglenie musi mieć przy tym formę podania w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a., a więc musi być wniesione pisemnie, telegraficznie, telefaksem lub ustnie do protokołu. Dopuszczalne jest także wniesienie ponaglenia za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 670, ze zm.). Wedle art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a., ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie o nadesłanie ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego złożenie w organie w trybie art. 37 k.p.a. doręczono skarżącej w dniu 26 czerwca 2025 r. Brak skargi nie został jednak uzupełniony. Powyższe oznacza, że rozpatrywana skarga została złożona z naruszeniem trybu określonego w art. 52 § 1-2 i 53 § 2b p.p.s.a., warunkującego merytoryczne jej rozpoznanie. Zaistniały brak o charakterze procesowym, który nie został sanowany czyni skargę niedopuszczalną. Okoliczności te, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., obligowały Sąd do odrzucenia skargi.