IV SAB/Wr 476/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi O. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 31 marca 2025 r. O. Z. (dalej: skarżąca), wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku skarżącej o wydanie zaświadczenia potwierdzającego złożenie przez skarżącą wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 7 maja 2025 r., pismem z dnia 12 maja 2025 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku reklamacji przesyłki pocztowej zawierającej w/w wezwanie, na podstawie pisma P. S.A. z dnia 7 sierpnia 2025 r. (k. 27) ustalono, że wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 maja 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 21 maja 2025 r. (środa). W piśmie z dnia 9 lipca 2025 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 25 lipca 2025 r., skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wymaganym terminie skarga nie została opłacona, natomiast w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 25 lipca 2025 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Odnosząc się do zawartego w ww. piśmie oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym. Brak opłacenia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego względu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.