IV SAB/Wr 366/17

Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Starosty O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarządza odmówić skarżącemu umorzenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 366/17 wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oddalił skargę J. K., dalej: skarżący, na bezczynność Starosty O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu 20 marca 2018 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyżej wymienionego wyroku. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 26 marca 2018 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem zarządzenia jej ściągnięcia od strony. W dniu 13 kwietnia 2018 r. skarżący wniósł o umorzenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Stwierdził, że nie posiada oszczędności złotówkowych i dewizowych, akcji i obligacji na opłacenie opłaty kancelaryjnej. Jako dowód załączył wyciąg z konta bankowego, z którego wynika, że na dzień 27 marca 2018 r. na koncie tym zgromadzone są środki w wysokości 96, 88 zł. Wobec powyższego uznał, że złożony wniosek jest uzasadniony. Pismem z dnia 7 czerwca 2018 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2018 r., wezwano skarżącego do nadesłania uzupełniającego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach oraz dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Skarżącego jednocześnie pouczono, że wymienione dokumenty i oświadczenia należy nadesłać w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem nieuwzględnienia wniosku o umorzenie należności sądowej. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej na adres wskazany w skardze w dniu 28 czerwca 2018 r. Skarżący pokwitował osobiście odbiór przesyłki, jednak wezwania Sądu w zakreślonym terminie nie wykonał. Zgodnie z art. 229 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) dalej w skrócie p.p.s.a.), należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Stosownie do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194), wydanego na podstawie art. 229 § 2 p.p.s.a., umorzenie należności sądowych może nastąpić z urzędu lub na wniosek dłużnika. Należności sądowe mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki (§ 3). Wobec powyższego uznać należy, że to na dłużniku ciąży obowiązek wykazania okoliczności świadczących o tym, iż nie jest w stanie uiścić należności sądowych. W niniejszej sprawie skarżący nie udzielił niezbędnych informacji, które umożliwiłyby Sądowi ustalenie jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Na taką ocenę miało wpływ przede wszystkim nie wykonanie przez skarżącego wezwania Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2018 r. i brak udokumentowania stanu majątkowego, co uniemożliwia przyjęcie, że sytuacja skarżącego wyczerpuje przesłanki określone w art. 229 § 1 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn na podstawie art. 229 § 1 p.p.s.a. w związku z § 3 cytowanego rozporządzenia zarządzono jak w sentencji.