IV SAB/Wr 329/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 11 im. Polskich Olimpijczyków w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 329/17 w ten sposób, że kwotę 597 zł zastąpić kwotą 497 zł.

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 329/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 11 im. Polskich Olimpijczyków w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (pkt I), stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (II), odstąpił od wymierzenia podmiotowi zobowiązanemu kary grzywny, zasądził na rzecz skarżącego 597 zł tytułem zwrotu kosztów postepowania sadowego (pkt IV). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Tak właśnie stało się w niniejszej sprawie, w której skutkiem przeoczenia, iż nie pobrano wpisu od skargi kwotę 100 zł, jakiej należało zażądać od skarżącej mylnie wliczono do kwoty zasądzonych kosztów postepowania sądowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.