IV SAB/Wr 324/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: V. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 14 marca 2025 r. V. P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano pełnomocnika skarżącego o usunięcie braków formalnych skargi, poprzez złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym (sądami administracyjnymi) wraz z oświadczeniem, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), wskazanie miejsca zamieszkania strony skarżącej, a w razie jego braku adresu do doręczeń oraz podanie numeru PESEL strony skarżącej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono na podany w skardze adres pełnomocnika skarżącego w dniu 7 kwietnia 2025 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 37 § 1 prima sententia p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl natomiast art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W świetle art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym niezłożenie prawidłowego pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu (por. postanowienia NSA z: 22 czerwca 2020 r., II OZ 423/20 i 30 stycznia 2020 r., II OZ 74/20 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosowanie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a-b p.p.s.a., pismo strony powinno (poza warunkami określonymi w art. 46 § 1 pkt. 1-5 p.p.s.a.) zawierać ponadto w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie: 1. oznaczenie miejsca zamieszkania strony, a w razie jego braku – wskazanie adresu do doręczeń oraz 2. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Przy tym wskazać trzeba, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 – dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądowe o uzupełnienie wspomnianych braków skargi skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 kwietnia 2025 r. W zakreślonym terminie braki skargi nie zostały jednak sanowane. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a.