IV SAB/Wr 261/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. zs. w O. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Nr 1 we Wrocławiu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 lutego 2024 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z 10 marca 2024 r. Stowarzyszenie N. zs. w O. (strona skarżąca) wywiodła skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 lutego 2024 r. W piśmie z 4 lipca 2024 r., które wpłynęło do Sądu 5 lipca 2024 r., strona skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę. Nadto strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania wywołanego ww. skargą i zwrot uiszczonego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1364), dalej: p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości, ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (pkt I sentencji). Orzeczenie o kosztach oparto na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).