IV SAB/Wr 259/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędziowie Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 września 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. I. oddala skargę w całości; II. przyznaje radcy prawnemu K. T.-S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, w tym 23 % VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym.

Wnioskiem z dnia 3 czerwca 2020 r. (data wpływu 10 czerwca 2020 r.), adresowanym do Prezesa Sądu Rejonowego w Legnicy (dalej: Prezes Sądu Rejonowego, organ) R. S. (dalej: strona, skarżący) zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w 2017 r., rejestrowanych w repertorium "C" pod symbolem 045, wskazując, że żądane informacje mogą być zapisane na płycie CD/DVD. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 23 czerwca 2020 r. nr [...] organ poinformował skarżącego, że w 2017 r. w repertorium "C" pod symbolem 045 odnotowano 64 spraw, z czego: w 8 sprawach wydano wyroki uwzględniające powództwo wraz z uzasadnieniami, w 24 sprawach wydano wyroki uwzględniające powództwo bez uzasadnienia, natomiast w 32 sprawach wydano wyroki oddalające powództwo. W załączeniu organ przesłał skarżącemu zanonimizowane wyroki wraz z uzasadnieniami w 8 sprawach uwzględniających powództwo. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2020 r. skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 3 czerwca 2020 r., przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej w kwocie 2.000 zł, zgodnie z art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), zwolnienie skarżącego z opłat i kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a także zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu poniesionych w sprawie kosztów, w tym kosztów wysłanej korespondencji oraz kosztów rozmów telefonicznych z pełnomocnikiem. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ pozostaje w zwłoce, gdyż nie udostępnił w terminie 32 orzeczeń w sprawach oddalających powództwo. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wskazując, że wniosek strony został zrealizowany w całości, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem oraz w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.; zwanej poniżej w skrócie: u.d.i.p.). Organ wyjaśnił, że wraz z pismem z dnia 23 czerwca 2020 r. przesłano skarżącemu zanonimizowane wyroki wraz z uzasadnieniami w 8 sprawach uwzględniających powództwo, gdyż tylko w tych sprawach sporządzane były uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4. Kontroli sądu, w przypadku skarg na bezczynność, poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103). Informacja publiczna udzielana jest na zasadach i w trybie u.d.i.p. Ustawa ta w sposób kompleksowy reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej i przewiduje różne sposoby jej udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. Jednym ze sposobów jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 u.d.i.p. Termin załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni od dnia doręczenia adresatowi wniosku. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej rolą sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot do którego zwrócił się skarżący był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić danemu podmiotowi bezczynność. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach u.d.i.p. Prawo obywateli do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej przewidziano w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Stanowi on bowiem, że obowiązane do udzielania informacji publicznej są władze publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości, że podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej jest Prezes Sądu Rejonowego. Stosownie natomiast do art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych, również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich (por. M. Jaśkowska, "Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA", Toruń 2002, s. 28). Nie jest sporne, że informacja żądana przez skarżącego ma walor informacji publicznej i jest objęta zakresem przedmiotowym u.d.i.p. Dotyczy bowiem informacji o danych publicznych, to jest treści orzeczeń sądów powszechnych, o czym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p. W nawiązaniu do stanu faktycznego sprawy, stwierdzić należy, że Prezes Sądu Rejonowego, respektując terminy określone w u.d.i.p., udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia 3 czerwca 2020 r., informując go pismem z dnia 23 czerwca 2020 r. o tym, że w Sądzie Rejonowym w Legnicy w 2017 r. w repertorium "C" pod symbolem 045 odnotowano 64 spraw, z czego: w 8 sprawach wydano wyroki uwzględniające powództwo wraz z uzasadnieniami, w 24 sprawach wydano wyroki uwzględniające powództwo bez uzasadnienia, natomiast w 32 sprawach wydano wyroki oddalające powództwo. Jednocześnie wraz z ww. pismem organ przesłał skarżącemu zanonimizowane wyroki w 8 sprawach uwzględniających powództwo, w których zostały sporządzone uzasadnienia wyroków. Przytoczone okoliczności faktyczne pozwalają zatem stwierdzić, że na dzień wniesienia skargi (10 sierpnia 2020 r.) organ nie pozostawał w bezczynności w związku z wnioskiem strony z dnia 3 czerwca 2020 r. W tym stanie rzeczy uznać należy, że działanie podmiotu zobowiązanego w reakcji na żądanie udostępnienia informacji publicznej stanowi prawidłową i terminową realizację obowiązku wynikającego z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił w całości wniesioną w sprawie skargę, o czym orzekł jak w punkcie I wyroku. Wynagrodzenie radcy prawnemu, przydzielonemu skarżącemu z urzędu, przyznano na mocy art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 2, § 4 i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 68).