IV SAB/Wr 257/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 26 października 2021 r. sprawy ze skargi R. A. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący R. A. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, o który wnioskował w swym piśmie do organu z dnia [...] września 2020 r. domagając się wyrównania z tytułu tego zasiłku za okres od dnia [...]04.2019 r. do [...]10.2019 r. za pierwsze 3 miesiące oraz wypłaty tego zasiłku od dnia [...]10.2019 r. za kolejne 6 miesięcy - w wysokości podanej przez skarżącego. Skarżący podnosił, że w latach 2018-2020 trwała sprawa z jego powództwa przeciwko ZUS we W. o wypłatę świadczenia rehabilitacyjnego za okres [...]10.2018 r. – [...]04.2019 r., które zostało skarżącemu przyznane wyrokiem Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]07.2020 r. Argumentował, że pozbawienie go prawa do zasiłku za okres kolejnych 6 miesięcy oraz wypłatę pomniejszonego zasiłku za pierwszych 6 miesięcy od [...]04.2019 r. uważa za sprzeczne z obowiązującą ustawą, która przyznaje osobie powyżej 50 roku życia zasiłek na okres 1 roku. Stanowisko Powiatowego Urzędu Pracy we W. uważa za złamanie obowiązującego prawa i pozbawienie należnych środków pieniężnych. Jednocześnie podkreślił, że nie kwestionuje decyzji o pozbawieniu go prawa do zasiłku za okres zasądzonego świadczenia rehabilitacyjnego, co jednak nie może pozbawić go, jako osoby w wieku [...] lat, prawa do rocznego zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podając między innymi, że skarżący w dniu [...]10.2018 r. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W., jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku na okres od dnia [...]10.2018 r. do [...]10.2019 r. W następstwie pisemnej informacji z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]08.2020 r. w przedmiocie przyznania świadczenia rehabilitacyjnego od dnia [...]10.2018 r. do dnia [...]04.2019 r., Urząd Pracy wydał decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...]08.2020 r. nr [...] orzekającą o pozbawieniu strony statusu i prawa do zasiłku za okres od dnia [...]10.2018 r. do dnia [...]04.2019 r. W kwestii braku aprobaty skarżącego wobec treści tego rozstrzygnięcia, wedle którego okres pobierania zasiłku został pomniejszony o okres pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przyznanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych - organ powołał się na przepis art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, stanowiący podstawę do pozbawienia statusu bezrobotnego, ale tylko za okres, za który przyznano osobie wymienione w tym przepisie świadczenia. Zaznaczył, że skarżący nie złożył odwołania od decyzji w ustawowo przypisanym terminie, a jedynie wystąpił pisemnie z wnioskiem o wyrównanie zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]04.2019 r. do wysokości [...] zł za okres pierwszych trzech miesięcy oraz o wypłatę kwoty [...] zł przez kolejne 9 miesięcy. Jak następnie stwierdził organ - przepis art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy koresponduje z treścią art. 2 ust.1 pkt 2, wedle którego bezrobotny oznacza między innymi osobę zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia, a przyznanie przez organ rentowy świadczenia rehabilitacyjnego wiąże się z przynajmniej czasową niezdolnością do pracy. Zatem mając na względzie fakt, iż zasiłek dla osoby bezrobotnej jest pochodną statusu bezrobotnego, niemożność nabycia tegoż statusu w danym okresie przez skarżącego z powodu swego rodzaju niezdolności do pracy, wyklucza wypłatę (wyrównanie), o co wnosiła strona, zasiłku dla osoby bezrobotnej. Dlatego też Powiatowy Urząd Pracy nie dokonał czynności związanej z wypłatą świadczenia, tj. zasiłku dla osoby bezrobotnej, począwszy od dnia [...]04.2019 r., skutecznie informując o powyższym stronę skarżącą w odpowiedzi na złożony wniosek, pismem z dnia [...]09.2020 r. Skoro zachodzi brak podstaw prawnych do spełnienia żądania skarżącego, to tym samym nie można zarzucać organowi bezczynności. Wypłata zasiłku dla osoby bezrobotnej od dnia [...]04.2019 r. byłaby niejako "przesunięciem" zasiłku za okres, za który skarżący otrzymał świadczenie rehabilitacyjne, czyli doszłoby do sytuacji wypłaty dwóch świadczeń za ten sam okres, co byłoby sprzeczne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niewyczerpanie środka zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej poniżej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 tej ustawy, tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b ustawy p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona przed wniesieniem skargi skorzystała z regulacji przewidzianej w art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a."), to znaczy wniosła ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.), a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia – do organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie warunek złożenia ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie z wniosku skarżącego z dnia [...] września 2020 r. nie został spełniony. Lektura akt administracyjnych nie potwierdza w żadnym razie by skarżący składał takie ponaglenie. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.