IV SAB/Wr 242/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy C. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy C. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 7 października 2019 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy C. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

K. N. wnioskiem z dnia 7 października 2019 r. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy w C. o udostępnienie informacji publicznej. Jakie rejestry / ewidencje / system komputerowe / systemy finansowo – księgowe zawierające informacje dotyczące zawieranych umów / zobowiązań / wydatków / należności funkcjonują? Odpowiedzi do każdego funkcjonującego zbioru: 1a. Czy zbiór informacji prowadzony jest w formie elektronicznej? W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie z pkt. 1 ppkt. 1 w odniesieniu do zbioru: 1b. Jakie oprogramowanie służy do prowadzenia zbioru? Jakie oprogramowanie bazodanowe wspiera funkcjonowanie zbioru? Wnoszę o przesłanie stosownych umów (wraz z załącznikami i specyfikacją), faktur i protokołów zdawczo-odbiorczych. 2. Jakie są kryteria przeszukiwania zbioru? 3. Czy oprogramowanie wykorzystywane do prowadzenia zbioru umożliwia wydruk zestawienia / eksport informacji w zakresie pozycji spełniających określone kryteria. Jakie są możliwe kryteria przeszukiwania zbioru na potrzeby przygotowania zestawiania / eksportu informacji? Jakie dane może zawierać to zestawienie / eksport z zbioru? W jakich formatach danych możliwe jest sporządzenie zestawieniu / eksportu z zbioru? 4. Z jakim wyprzedzeniem nie dłuższym niż 14 dni należy uprzedzić urząd o woli wglądu do wymienionego rejestru? 2. Jakie informacje odnośnie pozycji gromadzi zbiór? 3. Jakie przepisy (ustawy, rozporządzenia, zarządzenia, regulaminy itp.) regulują funkcjonowanie zbioru? Wnoszę o przesłanie ich kopii. 4. Czy zaplanowana jest publikacja tego zbioru? W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie z punktu 1 - Na jakim etapie jest wdrożenie rejestru umów? Wniósł także o udostępnienie powyższych informacji w formie elektronicznej na wskazany adres. Wnioskodawca stwierdził, że żądane dokumenty stanowią informację publiczną prostą, nie wymagającą wskazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Ponadto przytoczył treść art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 14 u.d.i.p. W odpowiedzi organ pismem z dnia 25 października 2019 r. powiadomił wnioskodawcę, że jego wniosek wpłynął do Urzędu w dniu 11 października 2019 r. oraz, że wyznacza nowy termin na rozpatrzenie wniosku do dnia 15 listopada 2019 r. Poinformował także, iż powodem opóźnienia w załatwieniu wniosku jest czasochłonność analizy danych zawartych we wniosku przez wszystkie Referaty i Wydziały Urzędu Miasta i Gminy w C. Wnioskodawca pismem z dnia 28 października 2019 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy w C. – wniósł skargę na bezczynność. Zarzucił organowi naruszenie: - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione ograniczenie tego prawa, - art. 13 ust. 1 ustawy u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak udostępnienia informacji publicznej we wskazanym terminie. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie do rozpoznania wniosku z dnia 7 października 2019 r. i zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi przedstawił treść wniosku z dnia 7 października 2019 r. Wskazując na orzecznictwo sądowoadministracyjne stwierdził, że skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia. Ponadto mimo upływu terminu określonego w art. 13 u.d.i.p. organ nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Pismo nosi datę 12 listopada 2019 r. i wpłynęło do Sądu 14 listopada 2019 r. Na uzasadnienie powyższego wniosku podał, że skarga jest bezzasadna gdyż w toku prowadzonego postępowania z uwagi na szczegółowość a także czasochłonność przedmiotowego wniosku pismem z dnia 25 października 2019 r. zostało przedłużone postępowanie do dnia 15 listopada 2019 r. Powyższa informacja – pismo – zostało przesłane na wskazaną przez wnioskodawcę pocztę elektroniczną w dniu 29 października 2019 r. W tej sytuacji organ wywiązał się z obowiązku udostępnienia żądanych informacji, co czyni skargę nie zasadną i nie konieczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta, o czym stanowi § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – obejmuje również bezczynność organów. Przedmiotem skargi jest prawo do udzielenia informacji publicznej, a podstawę do rozpoznania stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Bezczynność ma miejsce wówczas, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej i jest skierowany do adresata zobowiązanego do jej udzielenia. Nieudzielenie informacji publicznej i niepowiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o przyczynach opóźnień i terminie w jakim informacja zostanie udostępniona oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (wyrok NSA z dnia 18 marca 2008 r. OSK 1209/04 wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2005 r. IV SAB/Wr 57/05). Z bezczynnością będziemy zatem mieć do czynienia wtedy, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany nie udzieli informacji lub nie podejmie przewidzianych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i dodatkowym terminie albo podejmując te czynności nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo nie wyda na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. decyzji o odmowie udzielenia żądanych informacji publicznych (I. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa ...). Z powyższego zatem wynika, że bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy zobowiązany milczy, jak również wtedy gdy odmawia udzielenia informacji w nieprzewidzianej do tej czynności podstawie prawnej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności podnieść, że żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., wiąże się bowiem bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania organu, który w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 w rozumieniu tego przepisu jest organem władzy publicznej. Wskazany wyżej art. 13 u.d.i.p. brzmi następująco: Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Powołany ust. 2 stanowi: Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w trybie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Burmistrz jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, czyli do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej. Jak wynika z powołanego art. 13 u.d.i.p. informacji udziela się najpóźniej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, jeżeli w takim terminie nie może być udostępniona, udostępnienie jej następuje w sposób i w terminie określonym w ust. 2 art. 13 u.d.i.p. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącego, abstrahując, czy żądana informacja jest informacją publiczną, czy też nie – został dołączony organowi w dniu 11 października 2019 r. Tym samym powinien być rozpoznany do 25 października 2018 r. lub w tym terminie strona powinna być poinformowana o przeszkodach w ich udzielaniu. Najpóźniej winien być rozpoznany w terminie 2 miesięcy. W niniejszej sprawie wprawdzie pismo oparte na art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nosi datę 25 października 2019 r., jednakże zostało ono wysłane pocztą elektroniczną w dniu 29 października 2019 r., co przyznaje sam organ. Zatem z 3 dniowym opóźnieniem. Wcześniej, bo 28 października 2019 r. została skierowana do Sądu skarga na bezczynność, która została doręczona organowi 30 października 2019 r. Tym samym w dacie złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności. Istotny dla takiej oceny jest fakt wysłania pisma z dnia 25 października 2018 r. Należy też stwierdzić, że w dacie orzekania Sąd nie otrzymał informacji o załatwieniu sprawy. Powyższe okoliczności, zobowiązały Sąd do zastosowania art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który znalazł wyraz w pkt I wyroku. Mając na uwadze art. 149 § 1a p.p.s.a. zobowiązujący do stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa Sąd orzekł jak w pkt II wyroku. W ocenie Sądu bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ bowiem zareagował w prawidłowy sposób. W dniu 29 października 2019 r. czyli z niewielkim opóźnieniem wysłał informację o terminie rozpoznania wniosku i przyczynach przedłużenia terminu. Ponadto od dnia złożenia wniosku do dnia wydania orzeczenia przez Sąd upłynęło tylko 3 miesiące. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt III wyroku).