IV SAB/Wr 240/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (zwany dalej: organem lub Dyrektorem IAS), powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) złożył J. B. (zwanemu dalej: stroną, skarżącym) pismem z dnia 24 maja 2017 r., nr [...] propozycję, określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. W propozycji tej zawarto warunki zatrudnienia, które po przyjęciu miały obowiązywać od 1 czerwca 2017 r. oraz pouczenie odpowiadające treści art. 170 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy. Pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. skarżący złożył odwołanie od przedstawionej przez Dyrektora IAS propozycji pracy. Jednocześnie na skutek złożonego w dniu 6 czerwca 2017 r. oświadczenia skarżący przyjął propozycję określającą nowe warunku zatrudnienia. Organ pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. poinformował skarżącego o braku podstawy prawnej do wniesienia odwołania od otrzymanej propozycji zatrudnienia. Skarżący pismem z dnia 3 sierpnia 2017 r. złożył bezpośrednio do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność organu i niezałatwienie sprawy w terminie, wyrażającą się w braku rozpatrzenia odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby. W odpowiedzi na przedmiotowe zażalenie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. stwierdził niedopuszczalność jego rozpatrzenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący pismem z dnia 19 września 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu w sprawie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi z tym uzasadnieniem, że propozycja zawarta w wspomnianym wyżej piśmie z dnia 24 maja 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.). Zatem według organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji zawartej w piśmie z dnia 24 maja 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie, o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte. Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 792/07 oraz z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt I FSK 230/05, Legalis). W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Z urzędu bowiem Sądowi wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi strony, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 577/17, przedmiotem której jest "czynność/akt" organu z dnia 24 maja 2017r., nr [...], w sprawie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, której przedmiotem jest skarga strony na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej i przesądzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego – kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.