IV SAB/Wr 231/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: D. S. na bezczynność Rady Izby Notarialnej we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 11 stycznia 2022 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV SAB/Wr 231/22, w ten sposób, że w miejsce błędnie oznaczonego organu "Prezes Izby Notarialnej we W." wpisać: "Rada Izby Notarialnej we W." oraz w pkt I, II i III orzeczenia w miejsce błędnie oznaczonego organu "Prezes Izby Notarialnej we W." wpisać: "Rada Izby Notarialnej we W.".

Powołanym w sentencji wyrokiem Sąd rozpoznawał skargę Strony na bezczynność Rady Izby Notarialnej we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 11 stycznia 2022 r. W sentencji tego orzeczenia błędnie wskazano oznaczenie organu jako Prezesa Izby Notarialnej we W., a nie prawidłowo organu procedującego w sprawie, tj. Rady Izby Notarialnej we W.. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym, jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych), służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki, Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaistniała, co niniejszym sprostowano, w sposób podany w sentencji orzeczenia. Podstawę tych działań stanowi art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.