IV SAB/Wr 187/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, , po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Burmistrza Leśnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 30 września 2022 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu P. M. kwotę 100 zł (słownie: sto) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

P. M. (dalej jako strona lub skarżący) w dniu 27 sierpnia 2022 r. w drodze mailowej zwrócił się do Burmistrza Leśnej (dalej jako organ, podmiot zobowiązany lub Burmistrz) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, w którym wskazując, że "w dn. 6.07.2022 na profilu fb Gmina Leśna administrator zamieścił następującą wypowiedź w dyskusji dotyczącej niezadowolenia mieszkańców z wyglądu metalowych skrzynek w [...] w L.: "Ciężko negocjować pewne rzeczy z konserwatorem. Musieliśmy dostosować się do narzuconej kolorystyki" zawnioskował o udostępnienie informacji publicznej w postaci dokumentacji (korespondencji, protokołów spotkań lub innej) prowadzonych negocjacji z konserwatorem, o których mowa w niniejszej wypowiedzi, a także skan dokumentu, w którym konserwator narzucił kolorystykę skrzynek w [...]. W piśmie tym strona zawnioskowała również o udostępnienie faktury lub innej dokumentacji finansowej (w sytuacji braku faktury) dotyczącej rozliczenia Gminy z wykonawcą za wykonanie przedmiotowych metalowych skrzynek. Organ w udzielonej odpowiedzi z dnia 9 września 2022 r., znak: RI.1431.19.2022.JB, wskazał odnośnie pierwszej części powyższego wniosku, iż ustalenia miały charakter ustny, natomiast co drugiej jego części podał, że rozliczenie nastąpiło w drodze wykonania rzeczowego w zamian za inne zobowiązania. Strona w kolejnym piśmie z dnia 13 września 2022 r. zarzuciła, że w powyższej odpowiedzi nie udzielono jej informacji publicznej dotyczącej rozliczenia Gminy z wykonawcą, w tym też nie udostępniono jej żadnego dokumentu potwierdzającego rozliczenie z wykonawcą. Strona zażądała, iż w sytuacji "jeśli rozliczenie było rzeczowe należy przedstawić skany stosownej dokumentacji określającej wartość wykonanej usługi oraz rodzajów i wartości zobowiązań jakie zostały rozliczone w ramach wykonanej usługi." Wskazała także, iż przypadku braku udzielenia odpowiedzi w terminie 3 dni skieruje stosowną skargę na bezczynność. Organ w odpowiedzi z dnia 29 września 2022 r., znak: RI.1431.27.2022.JB, poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko co do treści udzielonej odpowiedzi w piśmie RI.1431.19.2022.JB. Strona mailem z dnia 30 września 2022 r. złożyła do organu nowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej "wykonania metalowych skrzynek, które zostały umieszczone w [...] w L. (administrator profilu fb Gmina Leśna informował o tym fakcie w poście w dniu 06.07.2022r.). Występowałem wcześniej o udostępnienie dokumentacji finansowej dotyczącej rozliczenia z wykonawcą ww. usługi, jednakże otrzymałem odpowiedź w piśmie RI.1431.19.2022.JB z dn. 09.09.2022, że "rozliczenie nastąpiło w drodze wykonania rzeczowego w zamian za inne zobowiązania" i żadne dokumenty finansowe nie zostały mi udostępnione. W związku z powyższym wnioskuję o udostępnienie skanów stosownej dokumentacji, jaką dysponuje Urząd Miejski w Leśnej, określającej wartość wykonanej usługi polegającej na wykonaniu metalowych skrzynek oraz określającej rodzaj i wartość zobowiązań, jakie zostały rozliczone w ramach wykonanej usługi." Organ pismem z dnia 14 października 2022 r., znak: RI.1431.28.2022.JB, poinformował stronę, że podtrzymuję odpowiedź przesłaną w piśmie nr RI.1431.19.2022.JB z dnia 9 września 2022 r. i w piśmie nr RI. 1431.27.2022.JB z dnia 29 września 2022 r. Pismem z dnia 17 października 2022 r. strona wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając mu naruszenie 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz.902, dalej jako ustawa dostępowa lub w skrócie u.d.i.p.) i domagając się zobowiązania organu do załatwienia wniosku z dnia 30 września 2022 r. oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasadzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Burmistrz wskazał, że w jego ocenie skarga jest niezasadna, gdyż treść wnioskowanej informacji nie stanowi informacji publicznej, albowiem jest objęta tajemnicą skarbową. Dokumenty, o które wnioskuje skarżący, sprowadzają się realnie do umowa zawartej z podatnikiem posiadającym zaległość podatkową w podatkach lokalnych. Umowa ta została zawarta w trybie art. 66 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa i stanowi tajemnicę skarbową w rozumieniu art. 293 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa z uwagi na zawarte w niej dane dotyczące: wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty zaległości podatkowej i sposobu jej rozliczenia, które to rozliczenie stanowić będzie tytuł wygaśnięcia zobowiązania w rozumieniu art. 57 § 1 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa. Burmistrz dodał także, iż przedmiotem tej umowy z podatnikiem jest wykonywanie rzeczy ruchomych w postaci donic miejskich stalowych wraz z wykonaniem w nich nasadzeń drzewek ozdobnych oraz ich dostawa przez podatnika i przekazanie własności na rzecz Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt IV SAB/Wr 982/22, zobowiązał Burmistrza do załatwienia wniosku o informację publiczną z dnia 30 września 2022 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku (pkt I); stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie, która nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II) oraz zasądził od Burmistrza na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III). W uzasadnieniu podniesiono, że skoro organ, do którego skierowano wniosek z dnia 30 września 2022 r., przekonany był, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy u.d.i.p., to powinien był poinformować stronę w formie zwykłego pisma, że jej żądanie nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, gdyż nie dotyczy informacji mającej charakter informacji publicznej. Brak podjęcia przez organ jakiejkolwiek czynności w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku spowodowało, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał bezczynny. W konsekwencji Sąd stwierdził, że organ nie rozpoznał wniosku z dnia 30 września 2022 r., gdyż w terminach wynikających z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., tj. 14 dni, względnie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku, nie udostępnił oczekiwanej przez stronę informacji, ani nie załatwił wniosku strony w inny, prawem przewidziany sposób. Omawiany wyrok uprawomocnił się z dniem 18 kwietnia 2023 r., zaś jego odpis wraz ze stwierdzeniem prawomocności i uzasadnieniem wpłynął do organu w dniu 8 maja 2023 r. Pismem z dnia 5 kwietnia 2023 r. zawiadomiono stronę, że treść wnioskowanej informacji nie stanowi informacji publicznej, albowiem jest objęta tajemnicą skarbową, gdyż dokumenty, które wskazywano we wniosku z dnia 30 września 2022 r., to umowa zawarta z podatnikiem posiadającym zaległość podatkową w podatkach lokalnych. W dniu 21 kwietnia 2023 r. strona wniosła kolejną skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 30 września 2022 r. – będącą przedmiotem aktualnie toczącego się postępowania sądowego – podkreślając, że organ pomimo upływu terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie udzielił jej informacji, ani też nie wydał decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podając, że strona domagała się przekazania dokumentów niestanowiących informacji publicznej, o czym została poinformowana pismem z dnia 5 kwietnia 2023 r. Organ zauważył przy tym, iż tym samym sprawa skarżącego została załatwiona w terminie wynikającym z wyroku tut. Sadu z dnia 22 lutego 2023 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 982/22, adekwatnie do literalnej treści wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej u.p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1– 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Wskazać również należy, że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami skargi i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych, o czym stanowi art. 134 § 1 u.p.p.s.a. Biorąc pod uwagę wskazane kryteria kontroli należało uznać, że wniesiona skarga winna ulec odrzuceniu, albowiem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie stanowiła ona dopuszczalnego środka prawnego służącego zwalczaniu bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 30 września 2022 r. Trzeba bowiem zauważyć, że powyższa kwestia został już prawomocnie przesądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt IV SAB/Wr 982/22, którym m.in. zobowiązano organ do załatwienia wniosku o informację publiczną z dnia 30 września 2022 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Jak zaś wynika z art. 170 u.p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie treścią prawomocnego wyroku wywołuje skutki prawne na przyszłość w postaci m.in. powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która oznacza, że ponowne orzekanie w takiej samej sprawie nie jest już dopuszczalne. W konsekwencji sąd administracyjny zobowiązany jest do odrzucenia skargi, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a.). Nie oznacza to jednak, że strona pozbawiona jest środków prawnych służących ochronie przysługujących jej praw podmiotowych, w tym prawa do rozpatrzenia sprawy z zachowaniem ustawowych terminów. W myśl bowiem art. 154 § 1 u.p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. To właśnie zatem skarga z art. 154 § 1 u.p.p.s.a. pozwala sądowi na ocenę, czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny lub w dalszym ciągu przewlekle prowadzi sprawę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt III OZ 710/22). Reasumując należało uznać, że wniesiona skarga na bezczynność organu nie była dopuszczalna z uwagi na zaistniałą w sprawie powagę rzeczy osądzonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt IV SAB/Wr 982/22. Właściwym w takiej sytuacji środkiem prawnym, służącym kontroli legalności działania organu, pozostaje więc skarga na niewykonanie wyroku, której skarżący jednak nie wywiódł. Mając zatem na uwadze powyższe rozważania oraz działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a. wniesioną skargę należało odrzucić, o czym postanowiono jak w pkt I sentencji wyroku. O zwrocie skarżącemu wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł orzeczono z kolei w pkt II sentencji wyroku, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.