IV SAB/Wr 165/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. O. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w L. w przedmiocie niewykreślenia danych z Krajowego Rejestru Karnego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 21 lutego 2020 r. skarżący B. A. O. ( dalej : strona ,skarżący ) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w L. w przedmiocie niewykreślenia danych z Krajowego Rejestru Karnego. Sąd, pismem z 8 maja 2020 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwał pełnomocnika organu do podania w terminie 7 dni, czy skarga została wniesiona za pośrednictwem poczty (w tym przypadku należało nadesłać oryginał skargi wraz z jej załącznikami i kopertę zawierającą datę nadania pisma), czy też za pośrednictwem platformy e-PUAP – w tym przypadku należało przekazać na elektroniczną skrzynkę podawczą tutejszego Sądu skargę złożoną przez stronę skarżącą za pośrednictwem platformy e-PUAP (wraz z załącznikami) oraz podać adres skrzynki kontaktowej strony skarżącej zlokalizowanej na tej platformie. W dniu 22 maja 2020 r. pełnomocnik organu nadesłał za pośrednictwem platformy e-PUAP skargę skarżącego. Zarządzeniem Sądu z dnia 25 maja 2020 r. wezwano pełnomocnika organu do oświadczenia się, w terminie 7 dni, czy skarga skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Sądu Rejonowego w L. w przedmiocie wykreślenia danych z Krajowego Rejestru Karnego, przesłana do organu za pośrednictwem poczty e-PUAP, zawierała podpis elektroniczny. W odpowiedzi, pełnomocnik organu w piśmie procesowym z dnia 18 czerwca 2020 r. wskazał, że skarga skarżącego z dnia 21 lutego 2020 r. nie zawierała podpisu elektronicznego. Zarządzeniem Sądu z dnia 23 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – wymogów formalnych skargi przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym oraz do przedstawienia dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia – w trybie art. 37 k.p.a. – na niezałatwienie sprawy w terminie. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 51 akt sądowych) w polu "dane poświadczenia" widnieje zapis daty odbioru pisma: 17 lipca 2020 r. W odpowiedzi skarżący złożył drogą elektroniczną, w dniu 17 lipca 2020 r. wniosek o umorzenie postępowania z tym uzasadnieniem , że z uwagi na upływ czasu cel, który strona chciała osiągnąć zostanie zrealizowany z mocy ustawy, co oznacza, że przedmiotowe postępowanie jest bezzasadne. Skarżący jednak nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Braki formalne skargi występują w szczególności, gdy skarga, wnoszona w formie dokumentu elektronicznego, nie została podpisana przez stronę skarżącą albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a.). Przy czym zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, co wynika z art. 46 § 2b p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, takich jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt badanej sprawy wynika, że w dniu 17 lipca 2020 r. doręczono skarżącemu za pośrednictwem platformy e-PUAP wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei według art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lipca 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie upływał z dniem 24 lipca 2020 r., który wypadał w piątek. W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał jednak skargi, ani nie przedłożył dowodu wystąpienia z ponagleniem do właściwego organu. Natomiast bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt , że przed upływem terminu do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w piśmie z 17 lipca 2020 r. skarżący wniósł o umorzenie niniejszego postępowania. W orzecznictwie sądowo –administracyjnym podkreśla się bowiem, że zarówno dopuszczalność skargi, jak i spełnienie warunków formalnych i fiskalnych jej wniesienia, podlegają ocenie już na wstępnym etapie, a stwierdzenie, że chociaż jeden z tych warunków nie został spełniony skutkuje odrzuceniem skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone, gdyż skarga nie została skutecznie złożona. Natomiast spełnienie powyższych warunków pozwala na nadanie skardze biegu i tylko tego rodzaju skutecznie wniesiona skarga może zostać cofnięta (por. np. postanowienia NSA: z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87; z 3 stycznia 2008r., I OSK 1829/07; z 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z 25 kwietnia 2012 r., II OSK 928/12; z 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowoadministracyjnych, CBOSA). Jedynie dla porządku należy zwrócić uwagę na to, że dla skarżącego zarówno odrzucenie skargi, jak i umorzenie postępowania sądowoadoministracyjnego wywołuje tożsame skutki – w obu bowiem przypadkach postępowanie zostaje zakończone rozstrzygnięciem o charakterze procesowym, bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16, publ. CBOSA). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.