IV SAB/Wr 154/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: O. T. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

O. T. (dalej strona skarżąca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, po dwóch próbach doręczenia na adres podany w pełnomocnictwie do doręczeń, wobec jej niepodjęcia w terminie, pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę skierowaną do strony skarżącej zawierającą odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wyniku niepodjęcia jej oraz w wyniku dwukrotnego awizowania w dniach 18 i 26 lutego 2025 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 4 marca 2025 r., zgodnie z art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższego zobowiązania upłynął więc z dniem 11 marca 2025 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w oznaczonym terminie nie została opłacona. Wobec powyższego Sąd postanowił skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.