IV SAB/Wr 1359/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi O. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 18 listopada 2025 r. O. S. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z wniosku skarżącej, który wpłynął do organu w dniu 16 listopada 2023 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 17 grudnia 2025 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącej wraz z pismem Sądu z dnia 17 marca 2026 r. Ponadto w wykonaniu zarządzenia z dnia 20 lutego 2026 r., pismem Sądu z dnia 17 marca 2026 r., wezwano skarżącą do: - oznaczenia miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku - adresu do doręczeń; - nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Na uzupełnienie wskazanych wyżej braków zakreślono skarżącej termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec braku podania w skardze adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń strony, wyżej wymienione wezwania zostały skierowane na występujący w aktach administracyjnych (których kopie w postaci kierowanych do organu przez stronę pism zostały dołączone do skargi) adres miejsca pobytu strony: O. S., "ul.[...]", [...]-[...] O. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania została, po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 19 marca 2026 r. oraz 27 marca 2026 r. - zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 9 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kwalifikowała się do odrzucenia na tej podstawie, że skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego tej skargi w postaci opatrzenia jej własnoręcznym podpisem (tak m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II OSK 2703/21). Wymóg zawarcia w skardze, jako piśmie procesowym, podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wynika z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Wniesiona w sprawie skarga nie zawierała własnoręcznego podpisu strony, a jedynie jego kserokopię. Kolejną przesłanką odrzucenia skargi była okoliczność nieuzupełnienia przez skarżącą, pomimo wezwania, braku formalnego skargi w zakresie oznaczenia miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku - adresu do doręczeń. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy adres ten znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Odnotowanie bowiem w aktach administracyjnych adresu skarżącego nie zwalnia go od podania tego adresu (oznaczenia miejsca zamieszkania) w wnoszonej skardze, o czym stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II FZ 18/20). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie odpisy pism wzywających skarżącą do uzupełnienia braków formalnych oraz braku fiskalnego skargi zostały doręczone skarżącej w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącą przesyłce zawierającej wezwania do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 19 marca 2026 r., drugie zaś - 27 marca 2026 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 2 kwietnia 2026 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowego terminu na wykonanie wezwań Sądu. W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 9 kwietnia 2026 r. (czwartek) skarżąca nie usunęła wskazanych braków formalnych skargi oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym (brak uiszczenia wpisu od skargi) oraz brakami formalnymi polegającymi na nieopatrzeniu skargi własnoręcznym podpisem skarżącej oraz nieoznaczeniu miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń skarżącej. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.