IV SAB/Wr 1355/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: S. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 27 XI 2025 r. S. R. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Dolnośląskiego postępowania z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pełnomocnika wezwano o usunięcie braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z podaniem, którą jest z osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: ppsa) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi zastępczo przez upoważnionego pracownika w dniu 19 XII 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosowanie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa, pismo strony w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać poza warunkami określonymi w art. 46 § 1 pkt. 1-5 ppsa - ponadto numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Przy tym zaznaczyć trzeba, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 VII 2023 r., II GPS 3/22 – publ. CBOSA). Co więcej zgodnie z art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Według powołanego na wstępie art. 35 § 1 ppsa, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W świetle tego przepisu - status osoby jako pełnomocnika strony skarżącej - nie powinien budzić wątpliwości oraz wynikać z dokumentu pełnomocnictwa. Z kolei stosownie do art. 46 § 3 ppsa, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Dodatkowo zaznaczyć trzeba, że w orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, zgodnie z którym niezłożenie prawidłowego pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu (por. postanowienia NSA z: 22 VI 2020 r., II OZ 423/20 i 30 I 2020 r., II OZ 74/20 – publ. CBOSA). W myśl natomiast art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wedle zaś art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Zgodnie z art. 58 § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądowe o uzupełnienie wspomnianych braków skargi doręczono pełnomocnikowi w dniu 19 XII 2025 r. Jednak w wyznaczonym terminie braki te nie zostały uzupełnione. Skoro pełnomocnik, mimo stosownego wezwania, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że jest umocowany do reprezentowania strony w sprawie, to wystąpiły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (por. postanowienie NSA z 29 V 2012 r., I FSK 531/12 publ. CBOSA). Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 ppsa.