IV SAB/Wr 1295/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi F. we W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie odwołania od decyzji w sprawie wykreślenia P. we W. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W dniu 25 XI 2024 r. F. we W. (dalej: "strona skarżąca") złożyła osobiście do Dolnośląskiego Kuratora Oświaty (dalej: "organ") skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie odwołania od decyzji w sprawie wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych P. Z pism załączonych do skargi wynika, że pismem z 8 XI 2024 r. strona skarżąca wywiodła w tej sprawie ponaglenie do Ministra Edukacji Narodowej. W odpowiedzi na skargę organ obszernie opisał stan faktyczny sprawy, wyjaśniając (w szczególności), że dnia 5 IV 2024 r. Prezydent Wrocławia wydał decyzję nr 10/2024 o wykreśleniu z dniem 31 V 2024 r. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych P. Decyzja ta została doręczona stronie skarżącej 9 IV 2024 r. Nadmienił również, iż dnia 14 XI 2024 r. - po rozpoznaniu odpowiednio wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz odwołania od ww. decyzji Prezydenta Wrocławia z 5 IV 2024 r. - wydał dwa odrębne postanowienia w przedmiocie: odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (nr 55/2024) oraz w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (nr 56/2024), które to zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej dnia 21 XI 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po załatwieniu sprawy przez organ. Jak wynika z akt sprawy, postanowienia organu w przedmiocie: odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (nr 55/2024) oraz w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (nr 56/2024) zostały wydane 14 XI 2024 r. (a doręczone 21 XI 2024 r.). Skarga na bezczynność i przewlekłość w przedmiocie odwołania od decyzji Prezydenta Wrocławia z 5 IV 2024 r. została wniesiona zaś w dniu 25 XI 2024 r. Problematyka wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne już po zakończeniu postępowania administracyjnego była przedmiotem dwóch uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których uznano, że skargi takie są niedopuszczalne. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sąd Administracyjnego z 22 VI 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, stwierdzono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania, poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną uznać należy skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. W kolejnej uchwale z 7 III 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W uzasadnieniu wskazano, że przyjęty w uchwale z 22 VI 2020 r., II OPS 5/19, pogląd w odniesieniu do skargi na bezczynność organu administracji, gdy skarga została wniesiona w chwili ustania bezczynności organu, pozostaje aktualny także wobec skargi wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, gdy skarga ta została wniesiona po zakończeniu postępowania, którego dotyczy. Istota skargi na przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ administracji publicznej polega na przymuszeniu organu do jej merytorycznego załatwienia w terminach wynikających z przepisów prawa poprzez wydanie stosownego orzeczenia sądowego. Zatem po wydaniu decyzji kończącej postępowanie w danej instancji tego typu skarga nie może odnieść takiego skutku, bo ten już się ziścił. Tym samym, skoro stan bezczynności lub przewlekłości kończy się wraz z załatwieniem sprawy przez organ, to skarga nie może dotyczyć przedmiotu, który nie istnieje już w chwili jej wniesienia. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania stan rzeczy musi być w dacie skargi aktualny, a nie historyczny. Taka wykładnia art. 53 ust. 2b p.p.s.a. została przyjęta w powołanych wyżej uchwałach składu siedmiu sędziów NSA: z 22 VI 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) oraz z 7 III 2022 r. (sygn. akt II OPS 1/21) i jako taka jest wiążąca dla Sądu rozpoznającego sprawę (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Skoro więc skarga strony skarżącej na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona 25 XI 2024 r., a zatem już po wydaniu (i doręczeniu) postanowień organu z 14 XI 2024 r., czyli już po zakończeniu przez ten organ postępowania w sprawie odwołania od decyzji w sprawie wykreślenia szkoły z ewidencji szkół i placówek niepublicznych, to jest ona niedopuszczalna i jako taka winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.