IV SAB/Wr 126/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: A.N. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. A. N. (dalej: skarżący), działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV wezwano pełnomocnika skarżącego do podania numeru PESEL skarżącego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego na adres podany w skardze w dniu 13 lutego 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 20 lutego 2025 r. W dniu 25 lutego 2025 r. (data nadania), przy piśmie z dnia 24 lutego 2025 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę z uwagi na okoliczność otrzymania stanowiska organu zawartego w piśmie z 15 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 i art. 46 p.p.s.a. Według art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie podania numeru PESEL skarżącej znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit.b p.p.s.a., w myśl którego pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Nieuzupełnienie takiego braku w ustawowym terminie 7 dni, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, który zgodnie z powyższym upłynął w dniu 20 lutego 2025 r. brak formalny skargi dotyczący numeru PESEL skarżącego nie został uzupełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 24 lutego 2025 r. oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem formalnym bowiem skarżący nie podał w skardze swojego numeru PESEL. Nie uczynił tego również jego pełnomocnik w zakreślonym w wezwaniu Sądu terminie. Wobec nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, Sąd postanowił skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podstawę orzeczenia o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.