IV SAB/Wr 1253/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 10 października 2025 r. A. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę złożonego przez skarżącego w dniu 19 kwietnia 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 14 listopada 2025 r., pismem z dnia 18 listopada 2025 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu na podany w skardze adres w dniu 20 listopada 2025 r. (k. 12 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 27 listopada 2025 r. (czwartek). W piśmie z dnia 9 lutego 2026 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 11 lutego 2026 r., skarżący oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wymaganym terminie skarga nie została opłacona, natomiast w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 11 lutego 2026 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę. Odnosząc się do zawartego w ww. piśmie oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym. Brak opłacenia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego względu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.