IV SAB/Wr 122/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 13 września 2018 r. sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Dyrektora A w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.

Wnioskiem przesłanym w dniu 9 maja 2018 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej R. C. (zwany dalej stroną lub skarżącym) zwrócił się do Dyrektora A (zwanego dalej organem, podmiotem zobowiązanym lub Dyrektorem) o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie kwalifikacji punktowej wszystkich podmiotów korzystających ze strzelnicy przy ul. [...] od dnia 1 marca 2015 r. wraz z informacją o przyporządkowanym kryterium podmiotowym i przedmiotowym, ze wskazaniem konkretnego punktu w cenniku odnośnie obu kryteriów. Skarżący zaznaczył, że powyższa informacja powinna zostać przygotowana w formie listy uwzględniającej datę obowiązywania, nazwę podmiotu, sumę punktów, punkty za kryterium podmiotowe i przedmiotowe oraz konkretne kryterium podmiotowe i przedmiotowe. W odpowiedzi przesłanej skarżącemu drogą e-mailową w dniu 23 maja 2018 r. organ wyjaśnił, że opisywanie przyporządkowania do poszczególnych grup cennika strzelnicy odbywa się każdorazowo przed podpisaniem umów udostępnienia obiektu z poszczególnymi podmiotami na podstawie cennik i nie jest archiwizowane. Pismem z dnia 6 czerwca 2018 r. skarżący wystąpił do tutejszego Sądu ze skargą na bezczynność Dyrektora zarzucając mu naruszenia art. 61 ust., 1 Konstytucji i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.) oraz podnosząc, że pomimo ciążącego na nim obowiązku nie udostępnił on zawnioskowanej informacji. Skarżący podkreślił, że podmiot zobowiązany udzielił niezgodnej z prawdą informacji, albowiem przyporządkowanie do grup cennika jest każdorazowo zapisywane w umowie udostępnienia obiektu z danym podmiotem w formie ilości punktów za kryteria podmiotowe i przedmiotowe. Nawet jeśli organ nie posiadał kluczowych danych związanych z odpłatnością za korzystanie z obiektu i nie dysponował wiedzą na temat zastosowania konkretnego kryterium podmiotowego i przedmiotowego, to powinien był przekazać informację odnośnie nazwy podmiotu, sumy punktów i punktów za poszczególne kryteria. W takiej sytuacji – zdaniem skarżącego – udzielona przez organ odpowiedź jest niepełna i nieprawdziwa, co uzasadnia stwierdzenie, że pozostaje on bezczynny w rozpoznaniu wniosku z dnia 9 maja 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko stwierdzając, że niearchiwizowanie klasyfikacji punktowej uniemożliwia realizację wniosku. Wobec tego wniesiona skarga – jako bezzasadna – nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Wskazać również należy, że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami skargi i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Jak wynika z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W myśl art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a także organizacje związkowe i organizacje pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1240) oraz partie polityczne. Do wymienionego katalogu zaliczają się w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Przepisy powołanej ustawy nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). W stanie faktycznym niniejszej sprawy przedmiotem sporu nie było ustalenie charakteru żądanych przez skarżącą informacji, czy też określenie statusu Dyrektora jako podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznych. Wątpliwości budzi jedynie kwestia oceny, czy odpowiedź udzielona przez organ w dniu 23 maja 2018 r. była wystarczająca do uznania, że żądanie udostępnienia informacji publicznej zostało zrealizowane. W ocenie Sądu, organ dopełnił spoczywającego na nim obowiązku w zakresie rozpoznania wniosku, albowiem w ustawowym terminie poinformował on stronę skarżącą, że żądane przez nią dane nie znajdują się w jego posiadaniu. Kwalifikacja punktowa podmiotów korzystających z zarządzanych przez organ obiektów odbywała się bowiem każdorazowo przed podpisaniem stosownych umów i nie była ona w żaden sposób archiwizowana. Organ nie miał tym samym możliwości, aby zadośćuczynić oczekiwaniom strony skarżącej, a jak stanowi art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są wyłącznie te podmioty, które znajdują się w ich posiadaniu. Odnosząc się do podniesionych zarzutów naruszenia art. 61 ust 1 Konstytucji i art. 1 ust. 1 u.d.i.p. należy przede wszystkim podkreślić, że sposób sformułowania przez stronę skarżącą wniosku, w którym szczegółowo wyjaśniła ona zakres żądanych przez siebie danych, wprost wskazywał, że strona oczekuje otrzymania kwalifikacji punktowej wszystkich podmiotów korzystających ze strzelnicy w okresie od 1 marca 2015 r. z uwzględnieniem zastosowanych kryteriów podmiotowych i przedmiotowych. Organ nie miał zatem możliwości rozpatrzenia żądania strony skarżącej w innym zakresie i udostępnienie informacji publicznej z pominięciem niektórych ze wskazanych elementów. Tym bardziej, że stanowiły one istotę wniosku, a jednocześnie organ nimi po prostu nie dysponował, gdyż poszczególne umowy zawierały jedynie ogólną punktację podmiotową i przedmiotową, zbiorczo dla wszystkich wynajmowanych przez dany podmiot obiektów. Poza granicami niniejszej sprawy znajdowała się kwestia zweryfikowania zaprezentowanego stanowiska organu, że nie jest dysponentem zawnioskowanej informacji publicznej. Nieudostępnienie informacji publicznej mimo ciążącego obowiązku, podlega bowiem odpowiedzialności karnej (art. 23 u.d.i.p.) i to właśnie w jej ramach należy dokonywać ustaleń, czy organ mimo posiadania żądanych informacji z nieuzasadnionych przyczyn ich nie udostępnił. Reasumując należało stwierdzić, że organ w niniejszej sprawie nie pozostał bezczynny, gdyż udzielił odpowiedzi na wniesione przez stronę skarżącą żądanie z zachowaniem terminów wynikających z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Stąd też Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił w całości wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.