IV SAB/Wr 1200/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie niedopełnienia obowiązku nadzoru nad szkołą postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2026r., sygn. akt IV SAB/Wr 1200/25 w ten sposób, że w miejsce błędnego wskazania trybu posiedzenia "na rozprawie" wpisać prawidłowe "w trybie uproszczonym".

Uzasadnienie: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W sentencji postanowienia z dnia 11 marca 2026 r. błędnie oznaczono tryb posiedzenia wskazując na rozprawę, choć zostało ono podjęte uproszczonym. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym, jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych), służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki, Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaistniała, nie ulega wątpliwości i widoczne jest bez szczegółowej analizy sprawy, jak także między stronami niesporne, oznaczenie trybu posiedzenia, zatem dostrzeżony błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, która winna ulec sprostowaniu, co nastąpiło w sposób podany w sentencji orzeczenia. Podstawę tych działań stanowi art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a.