IV SAB/Wr 1184/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: A. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z 18 listopada 2024 r. A. V. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Do skargi dołączono pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed organami administracji publicznej, w tym Rzecznikiem Praw Obywatelskich. Skarżącą wezwano o usunięcie braków formalnych skargi, poprzez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działania w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 23 stycznia 2025 r. Pismem z 27 stycznia 2025 r. (nadanym w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 1 kwietnia 2025 r.) pełnomocnik skarżącej dołączył do akt sądowych kopię dokumentu pełnomocnictwa potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania przed sądami administracyjnymi innej osoby niż skarżąca. Prawidłowego pełnomocnictwa nie złożono. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl natomiast art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wedle art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej przy skardze, jak również odpowiadając na wezwanie sądowe, przedłożył do akt sprawy dokumenty pełnomocnictwa, z których jednoznacznie wynika, że nie obejmują one upoważnienia do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w zakresie skargi będącej przedmiotem rozpoznania. Przy czym zauważyć trzeba, że przedłożenie do akt sprawy na wezwanie pełnomocnictwa (w dodatku wadliwego) nastąpiło z uchybieniem zakreślonego przez Sąd dla tej czynności terminu, który upłynął z dniem 30 stycznia 2025 r. (czwartek). Dokument pełnomocnictwa został nadany bowiem w dniu 1 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego, akta sądowe - k. 29). Skoro pełnomocnik, mimo stosownego wezwania, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że jest umocowany do reprezentowania strony w sprawie, to wystąpiły podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (v. postanowienie NSA z 29 maja 2012 r., I FSK 531/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.