IV SAB/Wr 1104/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 4 im. gen. Stanisława Maczka we Wrocławiu w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej przyjęcia dziecka do szkoły postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 2 września 2025 r. S. S. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] we W. (dalej: Dyrektor) w wydaniu decyzji dotyczącej wniosku z 27 sierpnia 2025 r. o przyjęcie dziecka do szkoły. W skardze zawarto żądanie udzielenia zabezpieczenia w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) poprzez zobowiązanie Dyrektora do dopuszczenia syna skarżącej do zajęć lekcyjnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pismem z 29 września 2025 r. wezwano skarżącą o usunięcie braków skargi poprzez podanie numeru pesel strony skarżącej oraz złożenie ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia do organu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżąca wskazała do akt sprawy numer pesel oraz przedłożyła wydruk wiadomości email z 2 października 2025 r., stanowiącej ponaglenie skierowane do Prezydenta Wrocławia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.; dalej: k.p.a.). Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt. 1 i 2 k.p.a., stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Natomiast na mocy art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych przepisów bezspornie wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji. Ponadto to skarżący obowiązany jest wykazać, że uprzednio skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienia NSA z 2 września 2020 r., II OSK 3732/18 i 8 lutego 2021 r., I OSK 2754/20; wyrok NSA z 17 listopada 2020 r., II OSK 973/19). Stąd brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., I OSK 125/15). W sprawie, co wynika z jej akt, skarżąca, przed wniesieniem skargi do Sądu, nie złożyła ponaglenia do właściwego organu. Uczyniła to dopiero na wezwanie Sądu w dniu 2 października 2025 r. w wiadomości e-mail skierowanej bezpośrednio do Prezydenta Wrocławia. Ponaglenie, jak wskazano już powyżej, winno być natomiast wniesione do organu wyższego stopnia, lecz za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie jeszcze przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Dlatego wniesienie ponaglenia w formule - jak uczyniła to skarżąca - nie spełnia wspomnianego wymogu, co też stoi na przeszkodzie w rozpoznaniu skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazanych w pkt. 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne, orzekł jak w sentencji postanowienia. W związku z odrzuceniem skargi wniosek o zabezpieczenie Sąd pozostawił bez rozpoznania.