IV SAB/Wa 962/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Monika Barszcz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego [...] w przedmiocie wydania odpisu skróconego i zupełnego aktu urodzenia postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 22 marca 2021 r. skarżący P. T. (dalej jako skarżący), wniósł skargę na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. (dalej jako: Kierownik USC) w przedmiocie wydania odpisu skróconego i zupełnego aktu urodzenia. W odpowiedzi Kierownik USC uznał skargę za niezasadną, ponieważ wnioski Skarżącego o wydanie odpisów aktu urodzenia zostały zrealizowane w terminie 8 dni roboczych od daty złożenia wniosków. Skarżący został wezwany do wykazania wyczerpania trybu zaskarżenia przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Kierownika USC oraz do nadesłania własnego numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania Sądu pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2021 r. (k. 33), zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 10 sierpnia 2021 r. Termin ten upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę na bezczynność dopuszczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U.2019, poz. 2325 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.), której art. 3 § 2 pkt 8) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie art. 52 § 1 P.p.s.a.. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie. Przy czym zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1) K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. (bezczynność). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest zatem dopuszczalne, gdy strona uprzednio wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 pkt 1 kpa. Do dnia rozpoznawania sprawy, Skarżący w ogóle nie odpowiedział na wezwanie Sądu, a więc nie wykazał, że wniósł ponaglenie na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i nie wskazał swojego numeru PESEL. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że skarżący nie wyczerpał drogi przedsądowej, warunkującej wniesienie przedmiotowej skargi (art. 52 § 1 P.p.s.a.) oraz nie uzupełnił braku formalnego skargi (art. 46 § 2 pkt 1) lit b) P.p.s.a.). Wobec powyższego skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) i 6) w zw. z § 3 P.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.