IV SAB/Wa 86/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę

W piśmie z dnia 6 lutego 2017 r., S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę bezczynność i zwłokę Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w związku z nieprzeprowadzeniem w zakreślonym terminie, ujętym w postanowieniu o zawieszeniu postępowania odwoławczego z dnia 21 lutego 2014 stosownego postępowania spadkowego we własnym zakresie. W obszernym uzasadnieniu skargi opisał dotychczasowy przebieg postępowania dotyczący sposobu załatwienia sprawy oraz podał, że swoją skargę wnosi na podstawie art. 227 Kpa. Organowi zarzucił m.in. naruszenie art. 6-10, 12 § 1, 35 § 1, 97 § 1, art. 247 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Sąd po przeanalizowaniu wniesionej skargi, z uwzględnieniem podstawy prawnej podanej przez Skarżącego, uznał, że dotyczy ona bezczynności Ministra Infrastruktury i Budownictwa w zakresie uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 227 K.p.a. (podstawa prawna powołana przez Skarżącego) przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://cbois.nsa.gov.p). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Skoro w niniejszej sprawie Skarżący oparł swoją skargę na przepisie art. 227 K.p.a, ponadto zarzucił organowi m.in. naruszenia art. 247 K.p.a. Sąd uznał, że dotyczyła bezczynności organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie określonym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że powyższe rozstrzygnięcie Sądu nie zamyka Skarżącemu możliwości wniesienia skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. Skarga, w świetle powyższej argumentacji, nie może jednak zostać oparta na podstawie art. 227 i nast. K.p.a.