IV SAB/Wa 435/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku o sfinansowanie zakupu aparatu ortopedycznego postanawia: odrzucić skargę

R. S. w piśmie z dnia 20 września 2016 r. zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów o udzielenie pomocy w realizacji prawa do sfinansowania aparatu ortopedycznego ze środków publicznych. Wskazał, iż w związku ze zmianą przepisów wykonawczych, został pozbawiony prawa do nieodpłatnego zaopatrzenia w niezbędny mu aparat ortopedyczny. Pismem z dnia 14 listopada 2016 r. skarżący R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów. W skardze zarzucił organowi administracji brak rozpatrzenia wniesionego przez niego pisma z dnia 20 września 2016 r.; przekazania go do organu właściwego; pominięcia obowiązku wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, jak również utożsamienia niniejszej sprawy z inną wniesioną przez skarżącego wcześniej. Ponadto wniósł o zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji administracyjnej w sprawie wniesionej dnia 20 września 2016 r., ewentualnie zobowiązanie organu administracji do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie lub przekazania do rozpatrzenia organowi właściwemu. Jednocześnie R. S. wniósł o stwierdzenie, że bezczynność organu administracji miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Organ administracji w odpowiedzi na skargę z dnia 5 grudnia 2016 r., wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 6) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Odpowiedź na pismo skarżącego dotyczące udzielenia pomocy w realizacji prawa do sfinansowania aparatu ortopedycznego ze środków publicznych nie następuje w żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, które podlegają kontroli sądowadministracyjnej. Pismo skarżącego nie podlegało również rozpatrzeniu w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W przepisach powszechnie obowiązującego prawa brak jest podstawy prawnej do działania przez Prezesa Rady Ministrów w tym zakresie we władczej i jednostronnej formie aktu podlegającego kognicji sądu administracyjnego. W konsekwencji, skarga R. S. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku o sfinansowanie zakupu aparatu ortopedycznego jest niedopuszczalna. Należy natomiast podkreślić, iż warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także zasady i tryb finansowania tych świadczeń, określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1793 ze zm.). Sądowi z urzędu wiadome jest (akta sprawy sygn. VI SA/Wa 4166/14), że na skutek skargi R. S. czynność Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w W. w przedmiocie potwierdzenia prawa do realizacji zlecenia na zaopatrzenie medyczne, była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący kwestionował w sprawie objęcie refundacją niepełnej ceny wyrobu medycznego (ortezy). Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd oddalił skargę. Skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.