IV SAB/Wa 43/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2018 r. zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/15, w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na przewlekłość Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. odrzucił sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/15, pozostawiającego wniosek Stowarzyszenia [...] o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W ustawowo określonym terminie Stowarzyszenie w piśmie z dnia 17 czerwca 2016 r. wniosło zażalenie od powyższego postanowienia. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa dla E. M. do reprezentowania Stowarzyszenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wyjaśniono również, że przepisy prawa nie przewidują możliwości udzielenia członkowi zarządu pełnomocnictwa innemu członkowi zarządu do wykonywania czynności, które wchodzą w zakres sprawowania funkcji członka zarządu. Tymczasem pod zażaleniem z dnia 17 czerwca 2016 r. podpisała się członek zarządu E. M. w imieniu własnym oraz – z upoważnienia – jako skarbnik i wiceprezes. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie z dnia 17 czerwca 2016 r. W ustawowo określonym terminie Stowarzyszenie w piśmie z dnia 23 grudnia 2016 r. wniosło zażalenie od powyższego postanowienia. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa dla E. M. do reprezentowania Stowarzyszenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wyjaśniono również, że przepisy prawa nie przewidują możliwości udzielenia członkowi zarządu pełnomocnictwa innemu członkowi zarządu do wykonywania czynności, które wchodzą w zakres sprawowania funkcji członka zarządu. Tymczasem pod zażaleniem z dnia 23 grudnia 2016 r. podpisała się członek zarządu E. M. w imieniu własnym oraz – z upoważnienia – jako skarbnik i wiceprezes. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1263/17, uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/15, o odrzuceniu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie należało odrzucić. Na wstępie poczynionych rozważań należy wskazać, że do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powołany przepis art. 178 p.p.s.a. stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia na postanowienie z 16 maja 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/15, obliguje Sąd, rozpoznający niniejszą sprawę, do odrzucenia przedmiotowego zażalenia. W piśmie z 8 listopada 2017 r., zgodnie z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartymi w postanowieniu o sygn. akt I OZ 1263/17, wezwano stronę do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie z 16 maja 2016 r. poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego E. M. przez Stowarzyszenie do jego reprezentowania lub nadesłania podpisanego zażalenia zgodnie z zasadą reprezentacji określoną w Statucie, ponadto do nadesłania uchwały Walnego Zgromadzenia Członków Stowarzyszenia o wyborze Zarządu. Jak wynika z analizy akt sprawy w odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca nadesłała pełnomocnictwo udzielone E. M. przez A. C. – skarbnika, będącego członkiem zarządu, oraz J. T. – wiceprezesa, będącego członkiem zarządu, do reprezentowania w ich imieniu Stowarzyszenia [...] przed sądem administracyjnym, a ponadto wyciągu z Uchwały Zarządu Stowarzyszenia z [...] czerwca 2016 r. w sprawie: ukonstytuowania się Zarządu i Komisji Rewizyjnej [...]. Zauważyć należy, że zgodnie ze statutem Stowarzyszenia do zakresu działania zarządu należy m.in. reprezentowanie Stowarzyszenia na zewnątrz i działanie w jego imieniu (§ 21 pkt 14). Do składania oświadczeń woli we wszelkich sprawach, w tym zaciągania zobowiązań majątkowych, zawierania umów i udzielania pełnomocnictw w imieniu Stowarzyszenia uprawnionych jest trzech członków zarządu działających łącznie, w tym prezes lub wiceprezes (§ 34). Taki też sposób reprezentacji Stowarzyszenia jest ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. W ocenie Sądu przedłożone pełnomocnictwa nie obejmowały czynności do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia, ale jedynie do działania w imieniu A. C. i J. T. jako członków zarządu. Wynika z nich, że członek zarządu upoważnia innego członka zarządu do reprezentowania go przed sądem administracyjnym, w zakres sprawowania funkcji członka zarządu. Wobec powyższego nie można przyjąć, że Ewa Małysiak była uprawniona do reprezentacji Stowarzyszenia [...]. Należy wskazać, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego można udzielać pełnomocnictwa do dokonania czynności prawnej osobie, która pełni funkcję Prezesa Zarządu, Sąd podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone choćby w postanowieniu z 16 maja 2016 r. Na tle orzecznictwa Sądu Najwyższego faktem jest, że członek zarządu spółki z o.o. uprawniony do jej reprezentowania łącznie z drugim członkiem zarządu może być ustanowiony pełnomocnikiem do poszczególnych czynności, to jednak w tym względzie podkreślić należy, że istota rzeczy wyraża się w tym, że kompetencja pełnomocnika wynika z aktu umocowania, a więc z czynności prawnej dokonanej przez organ osoby prawnej, co stanowi warunek konieczny skuteczności tego rodzaju pełnomocnictwa (por. uchwała SN z 23 sierpnia 2006 r., sygn. akt III CZP 68/06). Podkreślić zatem trzeba, że w niniejszej sprawie możliwe jest upoważnienie E. M. – jako prezesa Stowarzyszenia do działania jednoosobowo w jego imieniu, lecz musi to wynikać ze stosownego pełnomocnictwa. To Zarząd musi ją upoważnić do działania w imieniu Stowarzyszenia. Natomiast w niniejszej sprawie przedłożono pełnomocnictwa, z których wynika, że członek zarządu upoważnia innego członka zarządu do występowania przed sądem administracyjnym w zakres sprawowania funkcji członka zarządu (por. wyrok SA w Warszawie z 4 lutego 2013 r., sygn. I ACa 54/13). Ponadto brak jest podstaw do uznania za czyniące zadość wezwaniu Sądu, nadesłanie wyciągu z Uchwały Zarządu Stowarzyszenia z [...] czerwca 2016 r. w sprawie: ukonstytuowania się Zarządu i Komisji Rewizyjnej [...]. Zgodnie z wezwaniem z 8 listopada 2017 r. Stowarzyszenie zostało wezwane do nadesłania uchwały Walnego Zgromadzenia o wyborze Zarządu. Nawet pobieżna analiza złożonego dokumentu jednoznacznie wskazuje, że przedstawiona przez stronę Uchwała Zarządu Stowarzyszenia nie jest żądaną przez Sąd Uchwałą Walnego Zgromadzenia Członków Stowarzyszenia. Zauważyć trzeba, że zgodnie ze statutem Stowarzyszenia do kompetencji Walnego Zgromadzenia należy wybór i odwołanie Zarządu (§ 19 pkt 3). Wobec nienadesłania stosownej uchwały, Sąd nie może ocenić czy skład osobowy Zarządu Stowarzyszenia został prawidłowo desygnowany. Tylko bowiem właściwie reprezentowane Stowarzyszenie może udzielić pełnomocnictwa do dokonania czynności prawnej osobie, która pełni funkcję prezesa zarządu (por. wyrok SN z 4 lutego 2010 r., sygn. akt IV CSK 416/09). Należy w tym miejscu podkreślić, że ocena tej kwestii została wskazana w wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w postanowieniu o sygn. akt I OZ 1263/17, celem nadania zażaleniu prawidłowego biegu. Stosownie zaś do art. 190 p.p.s.a., Sąd, rozpoznając ponownie sprawę, jest związany wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. W tym stanie stwierdzić należy, że skarżące Stowarzyszenie nie uzupełniło braków formalnych zażalenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji.