IV SAB/Wa 31/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w przedmiocie zawarcia umowy dzierżawy postanawia: odrzucić skargę

W piśmie z dnia 8 marca 2016 r. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. skargę na bezczynność Agencji Nieruchomość Rolnych Oddziału Terenowego w O. w przedmiocie zawarcia umów dzierżawy nieruchomości rolnych Skarbu Państwa. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. II SAB/Gl 53/16 WSA w Gliwicach. uznał, że skarga dotyczy bezczynności Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie, dlatego stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę wg właściwości Wojewódzkiemu Sądu Administracyjnemu w Warszawie, który w piśmie z dnia 6 lutego 2017 r. wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 15 lutego 2017 r. Pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a.) każde pismo strony skierowane do Sądu musi zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarga nie została osobiście podpisana. Skoro wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w postaci podpisania wniesionej skargi doręczono Skarżącemu z dniu 15 lutego 2017 r., to ustawowy termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 22 lutego 2017 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.