IV SAB/Wa 29/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2017 r. wydanego w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego reprezentowanego przez Pierwszego Prezesa Sadu Najwyższego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z 17 października 2016 r. odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

Postanowieniem z 2 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. B. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego reprezentowanego przez Pierwszego Prezesa Sadu Najwyższego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z 17 października 2016 r. Postanowieniem z 29 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z 26 września 2017 r. skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego powyżej orzeczenia. Pismo nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jest art. 175 § 1 p.p.s.a., co prowadzi do jednoznacznego wniosku, że pismo to powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl bowiem art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powyższego wymogu nie spełnia, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i osobiście podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Ponieważ wniesiona w niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie została sporządzona przez jedną z osób, wymienionych art. 175 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę tę odrzucił na podstawie art. 285 f § 3 p.p.s.a.