IV SAB/Wa 256/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.

W piśmie z dnia 18 lipca 2017 r. A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w sprawie dotyczącej rozpatrzenia zażalenia od postanowienia Wojewody [...] z [...] lutego 2017 nr.[...] orzekającej o odmowie przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula zastrzeżone. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania przysługujących środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zaznaczyć, że przed merytorycznym rozpatrzeniem skargi Sąd bada jej dopuszczalności. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.- zwaną dalej Ppsa w brzmieniu sprzed nowelizacji, która w sprawie miała zastosowanie) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie zaś do art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy nie wynika, by przed wniesieniem skargi A. C. wykorzystał przysługujący środek zaskarżenia i wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe ustalenia Sądu potwierdza również organ w odpowiedzi na skargę. Wobec tego wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 Ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 sentencji.