IV SAB/Wa 162/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o nadanie klauzuli natychmiastowej wykonalności wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 162/17, w sprawie ze skargi A. P. na przewlekłość prowadzenia postępowania przez Powiatowy Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku odrzucić wniosek.

Wyrokiem z 2 lutego 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 162/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt I. zobowiązał Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] do rozpoznania wniosku A. P. o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 1 czerwca 2016 r., ponowionego wnioskiem z 5 sierpnia 2016 r., w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; w pkt II. stwierdził, że organ administracji publicznej dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; w pkt III. stwierdził, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; w pkt IV. przyznał od organu administracji publicznej na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 900 (dziewięćset) złotych oraz w pkt V. oddalił skargę w pozostałym zakresie. A. P. w piśmie z 23 kwietnia 2018 r. wystąpiła z wnioskiem o nadanie klauzuli natychmiastowej wykonalności wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 162/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jako niedopuszczalny należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej jako "p.p.s.a.), do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, której zakres określony został w art. 3 § 2 i 2a p.p.s.a. i stosują środki określone w ustawie, jak również, w myśl art. 4 p.p.s.a., rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosowanie do art. 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne normowane jest przepisami powołanej ustawy. Przepisy procedury cywilnej znajdują tym samym zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie w takim zakresie, w jakim przewidują to regulacje ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w art. 228, który stanowi, że grzywny orzeczone w postępowaniu przed sądem administracyjnym są także, oprócz kosztów sądowych, dochodami budżetu państwa, a ponadto ustala, że należności te podlegają egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności. W zakresie procedury sądowoadministracyjnej nie przewidziano natomiast orzekania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności wyrokowi wydanemu przez sąd administracyjny. Stosownie do treści art. 169 p.p.s.a., sąd administracyjny stwierdza jedynie prawomocność swoich orzeczeń, przy czym dokonuje tego po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego na wniosek strony lub z urzędu w związku ze zwrotem akt administracyjnych sprawy organowi administracji publicznej. Wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego następuje zaś po stwierdzeniu przez ten sąd prawomocności orzeczenia na podstawie art. 169 p.p.s.a., przy czym, na mocy art. 286 § 1 p.p.s.a., odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności sąd przesyła jedynie organowi administracji publicznej. Należy ponadto zwrócić uwagę, że orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie też z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, sąd na wniosek strony może wymierzyć temu organowi grzywnę. Zasada ta nie dotyczy jednak niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych, gdyż w tym zakresie organ nie podejmuje działań z zakresu administracji publicznej zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Bezsprzecznie orzeczenie o zwrocie kosztów powoduje powstanie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy stroną skarżącą a organem administracji publicznej, który jest stosunkiem cywilnoprawnym. Roszczenie o zwrot kosztów sądowych podlega zatem egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. Prawomocny wyrok sądu administracyjnego, w myśl art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. jest tytułem egzekucyjnym, który zgodnie z art. 776 k.p.c., po nadaniu mu klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy i jest podstawą egzekucji, co do zwrotu kosztów zasądzonych w sądowoadministracyjnym postępowaniu. Na mocy art. 781 § 2 k.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. W przypadku zasądzenia od organu administracji publicznej na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej będzie to zatem sąd rejonowy właściwy według siedziby organu. Z powyższego bezsprzecznie zatem wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do nadawania klauzuli wykonalności wydanym przez siebie orzeczeniom. O nadaniu klauzuli wykonalności rozstrzyga właściwy sąd rejonowy. Treść wniosku strony skarżącej o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi z 2 lutego 2018 r. przemawia za oceną, że strona ta zmierza do wszczęcia postępowania sądowego, do którego przeprowadzenia tut. Sąd nie jest właściwy. Mając na względzie powyższe, wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, gdyż – jak już zaznaczono – sąd administracyjny do rozpoznania takiego wniosku nie jest właściwy. Podkreśli bowiem jeszcze raz należy, że sądy administracyjne mogą bowiem jedynie stwierdzać prawomocność wydanych przez siebie orzeczeń. Przy czym w niniejszej sprawie nie jest możliwe wydanie postanowienia o stwierdzeniu prawomocności wyroku z 2 lutego 2018 r. do czasu zakończenia zainicjowanego postępowania międzyinstacyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.